ั้งใจจะออกเดินทางเพื่อท่องโลกกว้างอีกครั้ง
ตอนนี้เพียงแค่ในดินแดนของเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งเดียวมันเล็กเกินไปสำหรับเขาแล้ว หากยังคงอยู่ที่นี่มันไม่มีทางที่จะได้รับประสบการณ์ใหม่ ๆ อย่างแน่นอน และถึงมีก็คงได้ประโยชน์ไม่มากนัก ดังนั้นเขาจึงวางแผนที่จะออกไปจากดินแดนของเผ่าพันธุ์มนุษย์เพื่อหาประสบการณ์จากโลกภายนอกอันกว้างใหญ่
ที่สำคัญกว่านั้น
เขาตั้งใจที่จะออกไปตามหาอีกครึ่งหนึ่งของตำราหอศักดิ์สิทธิ์ทองคำลึกลับ เพราะพยายามสืบหาในดินแดนของเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้วแต่กลับไม่พบสิ่งใดเลย!
ทันใดนั้น
หลังจากที่เฉินซีเวยได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความเสียใจ
เธอรู้อยู่แล้วว่าวันนี้จะต้องมาถึงในสักวัน
ด้วยพรสวรรค์อันสูงส่งของฉู่โม่ว มันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะจมปลักอยู่ที่นี่ตลอดไป โดยไม่ช้าก็เร็ว เขาจะต้องออกไปสู่โลกที่กว้างขึ้น
เธอจึงไม่ได้พูดรั้งเขาไว้ แต่กลับให้กำลังใจแทน “ฉันเป็นกำลังใจให้นายนะ แล้วจะไปเมื่อไหร่ล่ะ?”
“คงอีกไม่กี่วันหรอก!”
“หลังจากที่เตรียมสัมภาระเรียบร้อย ฉันตั้งใจว่าจะออกเดินทางทันที!”
ฉู่โม่วพูดจบก็หันหน้าไปมองเฉินซีเวย เขาจ้องมองดวงตาของอีกฝ่าย ใช้มือลูบไล้แก้มของเธอและกระซิบเบา ๆ ว่า “ฉันเสียใจที่จะต้องทำผิดต่อเธออีกแล้ว!”
“นายเป็นสามีของฉัน ในฐานะภรรยา ฉันไม่คิดจะห้ามนายหรอก ทั้งยังจะสนับสนุนด้วยซ้ำ”
เธอพูดพร้อมส่ายหน้า
“ขอบคุณนะ”
ฉู่โม่วรู้สึกซาบซึ้งอย่างมาก
“อ