อนจริงอีกเลย แต่สภาพแวดล้อมที่นี่ยังคงเหมือนเดิมทุกประการกับตอนที่เขาเข้ามาครั้งแรก
“ไม่รู้ว่ากวนหนิงหนิงและซูเจาเจาจะอยู่ที่นี่หรือเปล่า?”
ฉู่โม่วหวนนึกถึงเพื่อนทั้งสอง จึงเปิดรายชื่อเพื่อนขึ้นมาดู แต่เห็นเพียงรูปโปรไฟล์ของกวนหนิงหนิงเท่านั้นที่สว่าง และของซูเจาเจาที่สลัว
“ซูเจาเจาไม่อยู่ที่นี่เหรอ?”
เขาผงะไป
เขาจำได้ว่าเพื่อนสาวคนนี้มักใช้เวลาเกือบทั้งหมดอยู่ในเครือข่ายโลกเสมือนจริง แม้จะมีเหตุการณ์บางอย่างผิดปกติที่โลกภายนอก แต่เธอก็จะเชื่อมต่อกับเครือข่ายทิ้งไว้เสมอ
ชายหนุ่มไม่คิดว่าเธอจะไม่อยู่ในวันนี้
แต่เขาก็ไม่ได้สนใจมากนัก จึงแตะไปที่รูปโปรไฟล์ของหนิงหนิงและส่งข้อความทักทายหาเธอ
“กวนหนิงหนิง เธอทำอะไรอยู่เหรอ?”
“แล้วซูเจาเจาเป็นยังไงบ้าง ทำไมฉันไม่เห็นเธอออนไลน์เลย”
หลังจากฉู่โม่วส่งข้อความไป เขาก็ไม่เห็นเธอตอบกลับทันที จึงเดินเที่ยวเล่นที่นี่ไปรอบ ๆ
แต่หลังจากนั้นไม่นาน
จู่ ๆ ชายหนุ่มก็เห็นข้อความแจ้งเตือนจึงเปิดดู และพบว่าเป็นข้อความของกวนหนิงหนิง
ชายหนุ่มเปิดดูข้อความด้วยรอยยิ้ม แต่ทันใดนั้น เขาก็ต้องตัวแข็งทื่อไป
“ซูเจาเจาจากพวกเราไปแล้ว”
กวนหนิงหนิงตอบ
ไปแล้ว?
เมื่อเห็นข้อความนั้น ฉู่โม่วก็ตื่นตระหนกและรีบถามกลับไปทันทีว่า “หมายความว่าไง เธอจากไปไหน?”
กวนหนิงหนิงไม่ตอบทันที
หลังจากนั้นไม่นาน ข้อความก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง “นายมาหาฉันหน่อยได้ไหม?”
“บอกพิกัดมา แล้วฉันจะรีบไ
