มาหลังตัดสินใจ
เขาถอนหายใจออกมา และขีดเส้นตายไว้แล้ว และถ้าหากเขาหาอีกครึ่งเล่มของตำราไม่เจอ เขาคงจะเลือกเปลี่ยนวิธีฝึกฝนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อที่จะได้ไม่กระทบต่อการพัฒนาของตนเอง
และตอนนี้
“ตอนนี้ฉันได้ขึ้นเป็นมหาเทวะยุทธ์เรียบร้อยแล้ว ฉันสามารถจัดเรียงสมบัติทั้งหมดที่ได้มาในเขตแดนลับแต่ก่อนได้แล้ว!“
เขาคิดกับตนเอง
ก่อนหน้านี้ฉู่โม่วได้สมบัติมาเป็นจำนวนมากจากในเขตแดนลับ ไม่ว่าจะเป็นกระดูกคุนเผิงอมตะ หรือแม้แต่หยกเบิกนภาที่เขายังไม่เคยศึกษามาก่อน
แต่ตอนนี้
ที่ด้านนอกบ่อกำเนิดใหม่ ยังมีผู้เฒ่าพฤกษาและมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นยืนรอเขาอยู่เป็นเวลานานแล้ว
…
“ฉู่โม่ว!”
เมื่อชายหนุ่มเดินออกมาจากบ่อกำเนิดใหม่ เขาก็เห็นผู้เฒ่าพฤกษาและมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นเดินมารอรับเขาอยู่แล้ว มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นชิงถามด้วยความเป็นห่วง “เป็นไงบ้าง?”
“โชคยังดีที่ไม่มีอะไรผิดพลาดครับ!”
ฉู่โม่วตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “ผมเลื่อนขั้นเป็นมหาเทวะยุทธ์ได้แล้ว!”
“เยี่ยมยอด นั่นเยี่ยมยอดมาก ๆ!”
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะสามารถรับรู้ได้อยู่แล้ว แต่หลังจากที่ได้รับการยืนยันจากชายหนุ่ม มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้างออกมา
ตอนนั้น ฉู่โม่วได้หันหน้าไปหาผู้เฒ่าพฤกษาและกล่าวด้วยความเคารพ “ผมต้องขอขอบคุณท่านผู้อาวุโสมาก ๆ เลยครับ ความมีน้ำใจในครั้งนี้ ผมจะไม่มีทางลืมเลย!”
“เธอก็กล่าวเกินไป”
ผู้เฒ่าพฤกษาโบกมือ “ฉันในตอนนี้น่ะอา
