้สึกว่าไม่สามารถตอบสนองได้ไปชั่วขณะหนึ่ง จึงอดสูดหายใจเข้าลึก ๆ สองสามครั้งเพื่อสงบสติอารมณ์ไม่ได้
จนกระทั่งเขารู้ตัวว่าหัวใจค่อย ๆ สงบลง จึงพูดขึ้นช้า ๆ “ฉู่โม่ว นายรู้ไหมว่าเรื่องนี้ใหญ่แค่ไหน มันเพียงพอที่จะเปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเราแล้ว นายแน่ใจไหม?”
“ผมแน่ใจ!”
ฉู่โม่วพยักหน้าโดยไม่ลังเลและพูดว่า “ถ้าบรรพชนหมัวไม่เชื่อ ผมจะให้คุณเห็นมันด้วยตาของคุณเอง”
“เห็นด้วยตาเอง?”
บรรพชนหมัวตกตะลึง
เขาไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มหมายถึงอะไร
แต่วินาทีต่อมา เขาก็ตกตะลึง
เพราะในขณะนี้ บรรยากาศทั้งหมดของผู้ดูแลหอสัจธรรมชั้นในเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน อีกฝ่ายยืนอยู่ตรงหน้าเขาอย่างชัดเจน แต่มันกลับทำให้บรรพชนหมัวรู้สึกราวกับมีภาพลวงตาว่าทั้งสองอยู่ห่างไกลกันมาก
ขณะเดียวกัน
บรรพชนหมัวยังมองเห็นภาพลวงตาแม่น้ำสายยาวไหลผ่านลงมาจากสวรรค์ทั้งเก้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุดอยู่ด้านหลังฉู่โม่ว แม้ว่าจะเลือนรางราวกับเป็นภาพลวงตา
แต่มันประกอบด้วยห้วงเวลา และมีพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้
“นี่คือ… สายธารแห่งกาลเวลา!”
ทันใดนั้น
บรรพชนหมัวจำเอกลักษณ์ของแม่น้ำสายยาวนี้ได้ และใบหน้าพลันเผยความตกใจ
เขาไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะสามารถฉายภาพสายธารแห่งกาลเวลาที่ยาวไกลได้ นี่มันพรสวรรค์ระดับไหนกันนะ?!
“ท่านบรรพชน สิ่งที่คุณจะเห็นต่อไปคือตำนานในประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินของผม!”
ฉู่โม
