่วกล่าว
เมื่อได้ยินเช่นนี้ บรรพชนหมัวซึ่งยังคงตกตะลึงก็ยิ่งงงงวยมากขึ้น
ดู?
จะดูมันได้ยังไง?
เขามองไปรอบ ๆ และไม่มีอะไรผิดปกตินอกจากภาพลวงตาของสายธารแห่งกาลเวลาอันยาวนาน
“เป็นไปได้ไหมว่า…”
บรรพชนหมัวตกตะลึง และทันใดนั้นก็นึกถึงบางสิ่งขึ้น
ราวกับจะพิสูจน์การคาดเดา ทันใดนั้น สายธารแห่งกาลเวลาอันยาวไกลก็ไหลเชี่ยวกรากอย่างรวดเร็ว มันปั่นป่วนสร้างระลอกคลื่น และแต่ละระลอกก็คือปีแห่งสิ่งมีชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วนในหลายพันโลก
ไม่ช้า คลื่นหนึ่งก็โผล่ออกมา และหลายฉากก็โผล่ออกมาจากมันอย่างแผ่วเบา
ในช่วงเวลาต่อมา บรรพชนหมัวรู้สึกว่าทิวทัศน์โดยรอบค่อย ๆ จางหายไป และสภาพแวดล้อมใหม่ก็ค่อย ๆ โอบล้อมเขา
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
เมื่อบรรพชนหมัวสามารถมองเห็นสภาพแวดล้อมของเขาได้อย่างชัดเจนอีกครั้ง เขาก็ตระหนักว่าโลกได้เปลี่ยนแปลงไป
คล้ายว่าเขาจะกลายเป็นอาคารไป โดยสามารถเห็นทั่วรอบทิศด้วยมุมมองพิเศษขณะยืนอยู่กับที่
‘นี่จะให้ดูอะไรกัน’
บรรพชนหมัวคิดกับตัวเอง
แม้ว่าเขาจะมีความสงสัยอยู่ในใจ แต่ก็ไม่แสดงออก เนื่องจากฉู่โม่วดึงเขามาที่นี่ อีกฝ่ายจะไม่ทำอย่างไร้ความหมาย
ตอนนี้เขาแค่ต้องรออย่างเงียบ ๆ สักครู่
และอย่างที่คาดไว้
ด้วยความรู้สึกของการเร่งราวกับว่าเวลาถูกกรอ เวลาหลายแสนปีผ่านไปในพริบตา
ทว่า…
ในมุมมองนั้น มีจำนวนคนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
พวกเขาเป็นชายที่แข็งแกร่งและมีรูปร่างกำยำ พวกเขาทั้งหมดสง่างามและทร
