บทที่ 774 จิตรกรและจักรพรรดิแห่งสวรรค์คือคนเดียวกัน … เขาตั้งใจให้ฉันเห็นเหรอ?
สายตาของฉู่โม่วเผยให้เห็นว่าเขากำลังครุ่นคิดอย่างหนัก สมองของเขาทำงานหนักยิ่งกว่าเก่าราวกับคลื่นทะเลเดือด
ชายหนุ่มสร้างข้อสันนิษฐานมากมายขึ้นในหัว แต่ทั้งหมดก็ถูกปัดตกไป
กลุ่มผู้เป็นอมตะเหล่านั้น แม้ว่าจะไม่ได้ดูสำคัญมากนัก
แต่อย่างไรแล้ว มันก็แสดงถึงสถานะของผู้เป็นอมตะในสวรรค์อย่างไร้ซึ่งข้อโต้เถียง
แต่บนภาพวาดนี้กลับมีเปลวเพลิงและกระจกที่ไม่ควรจะปรากฏอยู่ด้วย มันแปลว่ายังไงกันแน่?
นี่คือภาพของเหล่าเทพสวรรค์ตัวจริง หรือว่าจิตรกรที่วาดภาพนี้จะตั้งใจใส่มันไว้กันนะ?
ถ้าเขาตั้งใจ แล้วทำไปทำไมล่ะ?
…
ข้อสงสัยปรากฏขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า
ฉู่โม่วตกอยู่ในภวังค์ความคิดอยู่สักพัก แล้วจึงหลับตาลงในทันใด
ซ่า…
มีเสียงกระแสน้ำบางเบาดังขึ้นในห้วงอากาศ แล้วแม่น้ำสายยาวก็ปรากฏขึ้น
แม่น้ำสายนี้ทรงพลังจนไร้ที่เปรียบ ราวกับว่ามันกำลังไหลผ่านหน้าประวัติศาสตร์ผ่านแต่ละยุคสมัยและจะไหลต่อไปในอนาคตอย่างไร้ที่สิ้นสุด
มันคือภาพลวงตาของสายธารแห่งกาลเวลา
“ถ้าเดาไม่ได้ ก็ดูเลยแล้วกันว่าภาพนี้ในยุคสมัยนั้นเกิดอะไรขึ้น!”
ดวงตาของชายหนุ่มลุกเป็นประกาย
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
แต่เมื่อความคิดนี้เข้ามาในสมอง เขาก็รู้สึกราวกับว่ากำลังเข้าไปใกล้คำตอบมากขึ้นอยู่เสมอ
หรือ…
อาจจะได้เปิดหูเปิดตามากยิ่งขึ้น
ครืน!
ท้องฟ้าและผืนดินสั่นสะท้าน ห้วงอากา
