ศเปิดและปิดอย่างต่อเนื่อง
ทุกสิ่งโดยรอบจางหายไปราวกับว่าหมึกบนรูปวาดซีดจางลง กาลเวลาไหลผ่านไปราวกับสายน้ำและก่อเกิดคลื่นมากมาย ท้ายที่สุด คลื่นลูกหนึ่งก็พุ่งโดดออกมา ทำให้น้ำหยดหนึ่งจากแม่น้ำพลุ่งพล่านขึ้น ภายใต้แสงอาทิตย์ ภาพจำนวนหนึ่งค่อย ๆ เผยออกมาให้เห็น
“เจอแล้ว!”
สายตาของฉู่โม่วจ้องเขม็งและกำลังจะเชื่อมต่อเข้ากับจิตใจ
ครืนนน!
หลังจากนั้น เขาสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันตรงหน้า เมื่อมองเห็นภาพต่าง ๆ ได้ชัดเจนอีกครั้ง เขาก็พบว่าโลกโดยรอบนั้นแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อมองออกไป
ตำหนักแห่งนี้นั้นเต็มไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์สว่างไสวไร้ที่เปรียบ มันปลดปล่อยรัศมีอันยิ่งใหญ่ออกมาราวกับภูเขาศักดิ์สิทธิ์สะท้านโลก
ข้างในตำหนัก ร่างหนึ่งในชุดสีขาวกำลังวาดภาพอยู่ในโดม
เพราะเขายืนหันหลังอยู่ ฉู่โม่วจึงไม่สามารถมองเห็นหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่และกว้างขวางราวกับมดตัวจ้อยที่มองดูยักษ์ หรือวัชพืชที่เงยหน้าขึ้นมองฟ้า ทำให้ผู้คนต้องรู้สึกชื่นชมและกระทั่งเคารพบูชา
‘เทพสวรรค์!’
‘เขาน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเทพสวรรค์ที่ฉันเคยเห็นมาอีก!’
ทันใดนั้น ความคิดนี้ก็ปรากฏขึ้นในหัวของฉู่โม่ว
เมื่อมาถึงที่นี่ เขาก็มองเห็นร่างลวงตาของเทพสวรรค์มามากมาย และเขายังสัมผัสได้ว่ารัศมีของเทพสวรรค์เหล่านั้นทรงพลังถึงเพียงใด
แต่ก็ไม่มีใครเทียบได้กับเทพสวรรค์ในชุดสีขาวตรงหน้าเขาคนนี้
“นี่
