นี้ แม้แต่ฉู่โม่วก็ต้องสูดหายใจเฮือกใหญ่
“เจ้าเป็นเทพเจ้าจากผืนดินระดับที่ต่ำกว่า เจ้าผ่านความยากลำบากมากมายมาเพื่อเข้าสู่จุดนี้ และตอนนี้เจ้าก็ได้พบกับจักรพรรดิคนนี้แล้ว ทำไมไม่ทำความเคารพล่ะ?”
จักรพรรดิแห่งสวรรค์กล่าวเสียงดังลั่น
น้ำเสียงของเขาทรงพลังและทุกประโยคดังสนั่นราวกับสายฟ้าฟาด ทำให้โลกทั้งใบต้องสั่นสะท้าน
ในห้องโถงหลัก เมฆาศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนแปรปรวนยิ่งขึ้นเมื่อเสียงนั้นพูดจบ แสดงให้เห็นถึงพลังศักดิ์สิทธิ์อันเหนือคำบรรยาย
“เพราะผมตกใจกับรัศมีของท่านจักรพรรดิแห่งสวรรค์จนลืมทำความเคารพไปครับ!”
ฉู่โม่วได้สติกลับมาและอยากจะรู้จักกับบุคคลตรงหน้า เขาจึงเล่นไปตามน้ำและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ผมขอทำความเคารพจักรพรรดิแห่งสวรรค์!”
เมื่อพูดจบ
ชายหนุ่มก็ก้มศีรษะลงทำความเคารพ
“กล้าดีนัก!”
“เมื่อมาพบกับจักรพรรดิแห่งสวรรค์ เจ้าควรจะมีของดี ๆ ติดไม้ติดมือมาด้วย…”
ในตอนนั้นเอง บริวารสวรรค์ที่ยืนอยู่ข้างเขาก็ลุกขึ้นยืนและตะโกนลั่น
แต่… ก่อนที่เขาจะได้พูดจบ จักรพรรดิแห่งสวรรค์ก็โบกมือและกล่าว “ช่างเถอะ เทพเจ้าฉู่เพิ่งจะมาถึง และจะกล่าวโทษคนที่ไม่รู้ก็คงไม่ได้… ข้าไม่รู้ว่าเทพเจ้าฉู่จะผ่านประตูสวรรค์ทิศใต้มาได้วันนี้ แปลว่าสังเกตการณ์สรวงสวรรค์ของข้ามาตลอดไม่ใช่หรือ?”
เทพเจ้าฉู่เหรอ?
อีกฝ่ายกำลังพูดถึงฉู่โม่ว หรือว่าคนที่เขานำตัวตนมาใช้แฝงตัวจะมีแซ่ฉู่เหมือนกัน?
เมื่อได้ยินคำพูดของจักรพรรดิแห่
