บทที่ 770 ภาพฉายของแดนสวรรค์สมัยโบราณ และพบพานจักรพรรดิแห่งสวรรค์!
หึ่ง!
ทันทีที่ฉู่โม่วเหยียบย่างเข้าไปในนั้น เขาก็รู้สึกราวกับว่าได้ผ่านกำแพงพิภพไปสู่อีกโลกหนึ่ง
มองออกไปยังที่ห่างไกล
จะเห็นก็เพียงเมฆหมอกที่ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า
แต่ยังมีตำหนักหลายหลังที่หลบซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆหมอกนั้น โดยมีสะพานสายรุ้งเป็นถนนเชื่อมต่อถึงกัน
สิ่งก่อสร้างทุกหลังเต็มไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์อันสว่างไสวและน่าเกรงขามถึงขีดสุด มีกลิ่นอายหนาแน่นและงดงามอยู่ทุกพื้นที่ ราวกับกำลังอยู่ในสวนอมตะโบราณ ทำเอาผู้คนที่พบเห็นต้องตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ
ไม่ไกลออกไป
ที่อีกด้านหนึ่ง มีประตูสวรรค์โบราณตั้งตระหง่านอยู่ ซึ่งเปล่งรัศมีอันงดงามและกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต มันเอ่อล้นจนสร้างแรงกดดันอันหนักอึ้งอย่างสุดจะพรรณนา ทำให้ผู้ที่พบเห็นโดยบังเอิญเกิดความชื่นชมและอยากจะสักการะ
บนประตูสวรรค์บานนี้มีอักษรขนาดใหญ่สามตัวสลักไว้
หนานเทียนเหมิน!
เมื่อมองไปที่อักษรสีทองขนาดใหญ่ทั้งสามนี้ ฉู่โม่วพลันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปั่นป่วนภายในใจ และแทบจะไม่สามารถยับยั้งความตื่นตกใจนี้ได้แม้แต่น้อย
ประตูสวรรค์หนานเทียนเหมิน!
สำหรับมนุษย์บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน มันอาจไม่ได้แปลกตาอะไรและอาจพบได้ในตำนานปรัมปราโบราณทั่วไป!
ทุกคนต่างรู้กันดีว่านี่คือประตูสวรรค์อย่างแท้จริง และมีเพียงประตูบานนี้เท่านั้นที่จะนำพาไปสู่สวรรค์ได้
“นี่มันอะไรกัน ทั้งจื่อหมิง
