หยางเทียน และ หนานเทียนเหมิน!”
“เป็นไปได้ไหมว่า…”
“ที่แห่งนี้คือสรวงสวรรค์โบราณงั้นเหรอ!”
ฉู่โม่วรู้สึกตกใจมากจนคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้
เขาพยายามสะกดข่มความตกใจและก้าวไปข้างหน้า
ครืน!
เพียงชายหนุ่มเข้าใกล้ประตูสวรรค์ บรรยากาศโดยรอบก็พลันสั่นสะท้าน จากนั้นประตูบานใหญ่ก็เปิดอ้าออกอย่างช้า ๆ พร้อมกับกระจายแสงอมตะจำนวนนับไม่ถ้วนออกมา ก่อนจะเผยให้เห็นถนนสีทองที่ทอดยาวผ่านประตูสวรรค์ไปจนถึงส่วนที่ลึกที่สุดของชั้นสวรรค์
แกร๊ง! แกร๊ง! แกร๊ง!
ท่วงทำนองบรรเลงอันคลุมเครือ
ราวกับเป็นเสียงจากระฆังทองและหยกสะท้อนที่ดังขึ้น เสียงศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังกำลังบรรเลงท่วงทำนองอมตะที่ไพเราะมาก มันทั้งยิ่งใหญ่และไร้ที่สิ้นสุด
ภายใต้เสียงบรรเลงสวรรค์นี้ ทำให้ฉู่โม่วรู้สึกตื่นตาตื่นใจและเหม่อลอยไปชั่วขณะ
“ขอตัวตนระดับเทพเจ้ารุ่นเยาว์โปรดเดินไปตามเส้นทางแห่งสวรรค์ผ่านประตูบานนั้น เพื่อเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิสวรรค์และรับมอบหน้าที่อันสำคัญ!”
เสียงอันทรงพลังดังก้องกังวานมาจากที่ไกลแสนไกล
ฉู่โม่วจึงพลันตื่นจากภวังค์ทันที
“นี่มัน…”
“เขาต้องการให้ฉันไปเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิแห่งสวรรค์ผู้นั้น?”
“องค์จักรพรรดิแห่งสวรรค์ยังมีชีวิตอยู่อีกงั้นเหรอ?!”
ฉู่โม่วรู้สึกแตกตื่นอย่างมาก ก่อนจะสงบสติอารมณ์ได้ในเวลาต่อมา
เพราะเขาจำได้ว่าในตอนนั้น ที่แห่งนี้ไม่ปรากฏตัวตนขององค์จักรพรรดิแห่งสวรรค์อยู่ในภาพฉายของสายธารกาลเวลา
ฉากที่เกิ
