ในเผ่าที่สูงกว่าหมื่นเมตรและอาจเรียกได้ว่าสูงที่สุดในบรรดาของพวกมันกล่าวว่า “ท่านนักบวชก็บอกไว้แล้วไม่ใช่เหรอว่า ความแข็งแกร่งของบุคคลนี้ไม่อาจประเมินได้จากเพียงภายนอก? แต่ฉันรู้สึกได้ว่ามันมีขุมพลังอันน่าสะพรึงกลัวซ่อนอยู่ภายใต้ร่างเล็ก ๆ นั่น และยังมีพลังลึกลับบางอย่างที่ฉันไม่อาจรับรู้ได้อีก เมื่อมันปะทุออกมาจะต้องน่าหวาดหวั่นอย่างแน่นอน!”
มันพูดพร้อมกับสายตาที่แข็งกร้าว
ทันทีที่สิ้นเสียงนั้น
ทุกคนในเผ่าจึงอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน
“แม้แต่กู่จาก็พูดแบบนั้น ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของมันคงจะมากจริง ๆ!”
“แกควรระวังมันไว้หน่อยก็ดีนะ!”
“แล้ว…เราจะทำยังไงต่อไป ต้องคอยจับตาดูมันต่อไปแบบนี้เหรอ?”
พวกเขาทั้งหมดคุยกัน
เมื่อได้ยินคำถามนั้น
กู่จาแห่งสัตว์อสูรเทพโบราณก็หันไปมองยังนักบวช
ไม่ดูก็คงไม่เป็นไรมั้ง
แต่จู่ ๆ เขาก็พบว่านักบวชกำลังจ้องมองไปที่กำแพงหินด้วยสายตาตกตะลึง
“ท่านนักบวช…”
กู่จารู้สึกสงสัยอยู่ครู่หนึ่งและอดไม่ได้ที่จะตะโกนถามว่า “ท่านเป็นอะไรไป?”
เสียงนี้ทำให้นักบวชตื่นจากภวังค์ความสับสนและกลับมามีสติ
แต่เขาไม่ได้เปิดปากพูดทันที เพียงพึมพำว่า “เผ่าพันธุ์เซียนสวรรค์… เป็นเผ่าพันธุ์เซียนสวรรค์จริง ๆ เขาเป็นทูตของเผ่าพันธุ์เซียนสวรรค์นั่นเอง!”
เผ่าพันธุ์เซียนสวรรค์?
ทูต?
เมื่อได้ยินสิ่งที่นักบวชพึมพำ บรรดาสัตว์อสูรเทพโบราณทั้งหมดที่อยู่รอบ ๆ ก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ
“ท่านนักบวช คำว่าเผ
