บทที่ 767 ความเงียบงันเกิดขึ้นหลังจากการดับสูญของห้วงจักรวาล!
“จะเลือกทางไหนยังไง ทั้งหมดล้วนเป็นอนาคตที่อยู่ในมือของพวกเราเอง!”
หลังจากนักบวชพูดจบประโยค
สัตว์อสูรเทพโบราณทั้งหมดพลันเงียบกริบ
แม้ว่าสมองของพวกมันจะไม่ได้พัฒนาจนอาจเรียกได้ว่าโง่ด้วยซ้ำ แต่พวกมันก็ยังพอเข้าใจสถานการณ์ได้
จากคำพูดของนักบวช ตอนนี้จึงมีเพียงสองเส้นทางข้างหน้า
หนึ่งรอดหนึ่งตาย
ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่หรือตาย ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกเขาเอง!
มีเพียงความเงียบปกคลุม ผู้คนในเผ่าทั้งหมดไม่มีใครเอ่ยสิ่งใด
หลังจากนั้นไม่นาน คนในเผ่าคนหนึ่งก็พูดขึ้นว่า “ท่านนักบวช ท่านพอจะมีคำแนะนำอะไรบ้างไหม?”
นักบวชส่ายศีรษะ “มันก็ยากสำหรับฉันเช่นกันที่จะเห็นถึงหนทางข้างหน้า ฉันจึงไม่รู้ว่าควรจะเลือกอย่างไร แต่…พวกเธอค่อย ๆ ตัดสินใจก็ได้”
“แม้ตัวตนนี้กำลังจะมุ่งหน้ามาหาเรา แต่เราอาจซ่อนตัวเพื่อรอดูสถานการณ์ในหมอกทมิฬนี้ก็ได้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
ทุกคนจึงอดไม่ได้ที่จะหันมองหน้ากันและกัน
จากนั้น พวกเขาทั้งหมดก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย
“ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็ทำแบบที่ท่านนักบวชเสนอมาดีกว่า!”
“ในเมื่อตัวตนนี้กำลังมุ่งมาทางนี้ เราก็ควรใช้โอกาสนี้เพื่อประเมินดูว่าคนผู้นี้เป็นอย่างไร!”
“ใช่แล้ว ทำตามที่ท่านนักบวชพูดเถอะ!”
หลายคนในเผ่าต่างพูดเป็นเสียงเดียวกัน
ทุกคนต่างเข้าประจำที่เพื่อรอคอยอย่างเงียบเชียบ
แน่นอนแล้วว่า
สมาชิกในเผ่า
