ว่า ‘ผนึกเทพ’ น่าจะหมายถึงรายชื่อของเทพเจ้าในตำนานปรัมปรา!
นามอันแปลกประหลาดและคุ้นเคยเหล่านี้
ล้วนแต่เป็นบุคคลในตำนาน!
เทพเจ้าไท่ซ่างเหล่าจวิน*[1]
เทพเจ้าเอ้อร์หลางเสิน*[2]
องค์ชายสามนาจา*[3]
…
ตัวตนเหล่านี้ล้วนเป็นบุคคลในตำนาน ซึ่งหากพูดตามเหตุผลแล้ว พวกเขาไม่ควรมีตัวตนอยู่จริง ๆ ในโลก
แต่เมื่อครู่ ชายหนุ่มได้เห็นพวกเขาผ่านสายธารกาลเวลาอันยาวนาน
นั่นก็หมายความว่า…
พวกเขาเคยมีตัวตนอยู่จริงบนโลก!
“หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา”
“แล้วคำว่าตำนานจบลงและทุกอย่างผิดเพี้ยน มันหมายความว่ายังไงกันแน่?”
“ตัวละครในตำนานเหล่านั้นได้พูดว่าพวกเขาต้องออกไปจากสถานที่แห่งนี้ หรือนี่คือสาเหตุว่าทำไมพวกเขาถึงหายไปจากดาวโลก”
“ตำนานจบลงแล้ว และพวกเขาได้หลงผิดอะไรกัน?”
ฉู่โม่วครุ่นคิดไปเรื่อย ๆ
เดิมทีเขาคิดว่าจะได้รู้ความจริงทั้งหมดผ่านสายธารกาลเวลาอันยาวนาน
แต่หลังจากได้เห็นด้วยตาตัวเอง กลับยิ่งพบว่ามีข้อสงสัยมากขึ้นเรื่อย ๆ
“เฮ้อ…”
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่
ในที่สุด ฉู่โม่วก็กลับมามีสติ
เขาจ้องมองไปที่แผ่นศิลาตรงหน้าด้วยความมึนงง โดยรู้สึกเพียงว่าได้เข้าสู่ภาพลวงตาบางอย่าง และไม่แน่ใจว่าฉากที่เห็นผ่านสายธารกาลเวลานั้นมีความจริงเท็จแค่ไหน?
“มันดูเหมือนกับ…”
“ฉันได้ไปเห็นความลับที่ยิ่งใหญ่บางอย่าง!”
“อาจเพราะมันเป็นเพียงซากแผ่นศิลาเท่านั้น ดังนั้นสิ่งที่ฉันเห็นจึงเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็ง!”
“เงื่อนง
