านต่อตำนานให้ถึงที่สุด!”
“เมื่อเรากลับมา วันนั้นจะเป็นวันที่เทพสวรรค์กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง!”
ชายชรากล่าว
ร่างทั้งหมดหันกลับไปมองเบื้องหลังอย่างเงียบ ๆ จากนั้นกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ก็ปะทุออกมาเป็นเปลวเพลิง ก่อนจะทะลวงผ่านเข้าไปในห้วงมิติและหายไปในชั่วพริบตา
เขารั้งรอจนทุกคนใกล้จะหายไป
ชายชราจึงหันกลับมามองดูวิหารขนาดใหญ่อีกครั้ง
แต่มีเรื่องน่าประหลาดใจบางอย่างอยู่ โดยไม่รู้ว่ามันเป็นความบังเอิญหรือไม่
ชายชราเหลือบมามองยังแผ่นศิลาของฉู่โม่วโดยไม่ได้ตั้งใจชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะหันหลังและจากไปในที่สุด
วินาทีถัดไป โลกทั้งหมดได้พังทลาย และทุกสิ่งกลับสู่ความมืดมิด
…
ภาพทั้งหมดหายไป ตามเกลียวคลื่นของสายธารกาลเวลาอันยาวนานนั้น
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน
ฉู่โม่วยังคงเหม่อลอยอย่างไร้สติสัมปชัญญะ
เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างว่างเปล่า พร้อมกับเรื่องราวมากมายในใจที่ปั่นป่วน
ในวันนี้ฉู่โม่วได้เห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มากมาย ราวกับคลื่นพายุจำนวนนับไม่ถ้วนซัดสาด หรือภูเขาไท่ซานได้พังทลายลงไปต่อหน้าต่อตา
แน่นอนว่า เขาไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้เป็นเวลานาน
จึงไม่น่าแปลกใจที่ชายหนุ่มจะดูเหม่อลอย
เพราะฉากที่เขาได้เห็นในวันนี้มันน่าตกใจเกินไปจริง ๆ!
ความไม่น่าเชื่อเหล่านี้
เผ่าพันธุ์มนุษย์อื่นที่ไม่ใช่มนุษย์โลก มันได้ทำลายสามัญสำนึกเขาไปโดยสิ้นเชิง!
ด้วยเหตุนี้
ฉู่โม่วจึงได้สันนิษฐานอะไรบางอย่างขึ้นมา
บนหน้าคัมภีร์ที่มีคำ
