บทที่ 756 วิหารที่ถูกกลืนกิน กับ สัตว์อสูรในหมอกทมิฬ
ฮึ่ม!
ระลอกคลื่นกระจายไปตามกาลเวลาเหมือนคลื่นน้ำกระเพื่อม
ฉับพลันนั้น
โลกที่อยู่ตรงหน้าของฉู่โม่วก็เริ่มจางหายไปทีละน้อย และจากนั้นก็เปลี่ยนไปอย่างต่อเนื่องราวกับว่าเวลากำลังไหลย้อนกลับ
ในพริบตา มันก็กลายเป็นช่วงเวลาจากร้อยปีก่อน
ชั่วอึดใจต่อมา เวลาหนึ่งพันปีได้ผ่านไป
และยังคงย้อนกลับไปต่อ ในไม่ช้าเขาก็ได้เห็นอดีตที่ผ่านมานับไม่ถ้วน
ในอดีต จะเห็นได้ว่าสถานที่นี้มีการเปลี่ยนแปลง หรือมีการสร้าง การต่อสู้ขึ้นที่นี่ ทำให้ฟ้าดินสั่นสะเทือน สร้างหลุมขนาดใหญ่ต่อกัน หรือมีฉากแปลก ๆ เต็มท้องฟ้า
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
ในที่สุด ฉู่โม่วก็เห็นสิ่งก่อสร้างปรากฏขึ้นบนแผ่นดินนี้
“เจอแล้ว!”
ฉู่โม่วหยุดร่องรอยกาลเวลาไว้
แม้ว่าเขาจะหยุดร่องรอยกาลเวลาในอดีต และทิวทัศน์ที่เห็นก็ไม่มีอยู่จริงในยุคนี้ แต่ใคร ๆ ก็ยังสามารถรับรู้ถึงบรรยากาศเก่าแก่อันไร้ที่สิ้นสุดที่พุ่งขึ้นราวกับคลื่นซัดสาดจากมันได้
วิหารทั้งหลังดูงดงามด้วยประกายสีทองเปี่ยมแสงศักดิ์สิทธิ์ที่บานสะพรั่งส่องออกไปจากใจกลางโลกนี้
ชายหนุ่มเริ่มดันไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ และเมื่อเวลาหลายสิบหลายร้อยปีผ่านไป ไม่ว่าสัตว์อสูรประดิษฐ์กี่ตัวจะพุ่งเข้าหามันก็ตาม หรือแม้กระทั่งโจมตีมัน มันก็จะไม่ล้มลง
เมื่อฉู่โม่วหมุนไปข้างหน้าอีกครั้งก็เป็นเวลาเกือบพันปี มีสัตว์อสูรขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นใกล้กับวิหาร
มัน
