่นนานเกินนับ แม้ว่าจะพบตัว ก็ไม่รู้ว่าวิหารกับกุญแจยังอยู่หรือไม่
“เป็นไปได้ไหมว่าต้องยอมแพ้แบบนี้?!”
ฉู่โม่วแสดงสีหน้าไม่เต็มใจ
อุตส่าห์พบสมบัติดังกล่าวในที่สุด เขากลับต้องกลับไปมือเปล่า ซึ่งทำให้เขายอมรับไม่ได้เล็กน้อย
“ช่างเถอะ!”
“มาค้นหาสมบัติห้วงเวลาและศิลาโชคชะตา พลางมองหาร่องรอยของสัตว์อสูรตัวนี้กัน!”
“แค่ใช้เวลาค้นหาสถานที่ลับนี้อย่างถี่ถ้วนสักหน่อย ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่พบตัวมัน!”
ชายหนุ่มกัดฟันพูดเช่นนั้น
แม้ว่าเขตแดนลับนี้จะกว้างใหญ่มาก แต่ก็เป็นเพียงพื้นที่หนึ่ง ซึ่งมีจุดสิ้นสุด
สำหรับผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ มันอาจจะกว้างใหญ่เกินกว่าจะจินตนาการได้ และคงยากที่จะค้นหามันแม้ว่าจะต้องใช้เวลาเป็นร้อยปีก็ตาม
แต่สำหรับฉู่โม่ว ผู้ซึ่งเชี่ยวชาญการใช้ชั่วลัดนิ้วมือ ทำให้มันง่ายดายกว่ามาก
เขาควรใช้เวลาเพียงปีหรือสองปีในการค้นหาอย่างละเอียด
แค่ปีหรือสองปี ชายหนุ่มสามารถจ่ายไหว!
คิดแล้วเขาก็ออกจากที่นั่นทันที แล้วปล่อยอาไต๋ออกมาเพื่อเริ่มค้นหาสมบัติ
…
ขณะที่ฉู่โม่วกำลังติดตามอาไต๋ไปเพื่อค้นหาสมบัติ
ในเวลานี้ ณ พื้นที่ห่างไกลจากตัวเขา
ที่นี่คือสถานที่เงียบสงัดและเงียบงัน ล้อมรอบด้วยหมอกทมิฬหนาทึบ ซึ่งแม้แต่เศษเสี้ยวของเวลาก็ไม่อาจอยู่ที่นี่ได้ ดังจุดจบของโลกนี้
ในหมอกทมิฬไร้ซึ่งสิ่งใด
มีเพียงภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่ใหญ่โตมโหฬารและหาที่เปรียบไม่ได้เพียงลูกเดียว
การกล่าวว่าเป็นภูเขาศักดิ์สิทธ
