าเป็นของของฉัน”
“ได้”
“แค่อย่าฆ่าฉันก็พอ!”
แมงกะพรุนไร้ร่างรีบตอบ
“ก็ได้”
ฉู่โม่วพยักหน้า
แมงกะพรุนไร้ร่างนั้นพิเศษมาก หากไม่จำเป็น ชายหนุ่มก็ไม่อยากฆ่ามัน อย่างไรแล้ว สิ่งมีชีวิตเช่นนี้ก็มีมูลค่าในการวิจัยมหาศาล
แต่แมงกะพรุนห้วงมิติตรงหน้าชายหนุ่มกลับยอมแพ้และยอมให้ควบคุมได้อย่างง่ายดาย
เมื่อเห็นภาพนี้ เขาก็ใช้จักรวาลในแขนเสื้อคลุมมันเข้าไปทันที
แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่สบายใจนัก แม้ว่ามันจะเข้าไปอยู่ในโลกบนฝ่ามือแล้ว แต่ด้วยพละกำลังที่มี มันก็อาจจะหลบหนีออกมาได้สำเร็จ มีเพียงแค่จักรวาลในแขนเสื้อเท่านั้นที่ไม่ว่าอย่างไร ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตใด ตราบใดที่ถูกคลุมเข้าไปแล้ว พวกมันก็จะหมดหนทางต่อสู้ทันที
หลังจากที่แมงกะพรุนไร้ร่างถูกคลุมเข้าไปจนมิด ชายหนุ่มก็รู้สึกโล่งใจว่าอีกฝ่ายไร้กำลังที่จะต่อสู้แล้ว
“คุณฉู่!”
ในตอนนั้นเอง ผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งสามก็เข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง “คุณเป็นอะไรไหม?”
“ไม่มีปัญหา!”
“สัตว์อสูรนั่นยอมแพ้ให้ฉันแล้วละ!”
ฉู่โม่วกล่าวพร้อมยิ้มเล็กน้อย
“สุดยอดเลย!”
ทั้งสามถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วจึงรีบกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณคุณฉู่มากที่ช่วยพวกเราไว้!”
“แค่เรื่องเล็กน้อยน่ะ”
ชายหนุ่มโบกมือปัด
พวกเขาพูดคุยกันสักพัก แต่แล้วก็เห็นลำแสงจำนวนมากบินผ่านไป พวกเขาคือผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่ได้รับข้อความขอความช่วยเหลือนั่นเอง
ในตอนแรกพวกเขาต่างก็ตื่นตระหนก
แต่เมื่อได้รู้ว
