ฉู่โม่วสามารถรับรู้ร่องรอยกาลเวลาอันยาวนานจากหอคอยพีระมิดได้อย่างชัดเจน
มันนานมากจนฉู่โม่วไม่สามารถค้นพบกระทั่งจุดเริ่มต้น
‘ดูเหมือนว่าหอคอยนี้จะเป็นสมบัติล้ำค่า!’
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
“นั่น! นั่นคือผลเต๋าของมหาเทวะยุทธ์”
ในขณะนี้เอง จู่ ๆ ผู้ปลุกพลังก็มองไปยังแสงที่สว่างไสวบนยอดหอคอยพีระมิดด้วยสีหน้าตกใจ
“ผลเต๋า?!”
ฉู่โม่วเองก็จ้องมองไป ซึ่งเขาเห็นผู้ปลุกพลังมองไปยังยอดพีระมิดซึ่งมีแสงเรืองรองอยู่
เมื่อมองจากภายนอก สิ่งที่ถูกห่อหุ้มด้วยรัศมีของแสงคือโอสถเม็ดสีทองขนาดเท่าไข่ ซึ่งในนั้นมีพลังแห่งกฎเกณฑ์อันไร้ขอบเขตอยู่ โดยมันปล่อยพลังอันลึกลับและคาดเดาไม่ได้ออกมา
“ผลเต๋าของมหาเทวะยุทธ์คืออะไรน่ะ?”
ฉู่โม่วถาม
“คุณฉู่ไม่รู้เหรอครับ!”
“ผลเต๋าของมหาเทวะยุทธ์คือการควบแน่นของแก่นแท้ของยอดฝีมือมหาเทวะยุทธ์ ซึ่งมีหลักเต๋าของมหาเทวะยุทธ์อยู่ หากยอดฝีมือเทวะยุทธ์สามารถหลอมมันได้ ก็เป็นไปได้ที่จะปฏิบัติตามหลักเต๋าของมหาเทวะยุทธ์ผู้นี้ และเข้าสู่ระดับมหาเทวะยุทธ์”
“แต่แม้มหาเทวะยุทธ์ที่สามารถควบแน่นผลเต๋าได้นั้นจะทรงพลังอย่างมาก แต่โดยทั่วไปแล้วผลเต๋าจะสลายไปตามกาลเวลา…”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ใบหน้าของผู้ปลุกพลังผู้นี้ก็แสดงถึงความเหลือเชื่อ “แต่ผลเต๋าของผู้อาวุโสคนนี้ถูกแยกออกจากกันเป็นเวลาเนิ่นนาน แต่มันยังคงสมบูรณ์ และพลังแห่งกฎเกณฑ์ก็ไม่ได้สลายไปมากนัก ความแข็งแกร่งในชีวิตของเขาอาจถึงระดับของการ