บทที่ 711 ประสบการณ์สอนให้ผู้คนเติบโตขึ้นจริง ๆ …กลับสู่เผ่าพันธุ์มนุษย์! (ปลาย)
“เกิดอะไรขึ้น?”
บรรพชนหมัวอดที่จะถามไม่ได้เมื่อเห็นสีหน้าของคนฟังเปลี่ยนไป
“เรื่องเป็นแบบนี้เอง…”
ฉู่โม่วเล่าถึงสิ่งที่ผู้เฒ่าเชียนฮัวบอกเขาก่อนหน้านี้ เมื่อได้ฟังแล้ว บรรพชนหมัวก็พูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง หลังจากนั้นอีกฝ่ายก็รู้สึกตัว ตบไหล่ชายหนุ่มและเอ่ยปลอบโยน “แม้ว่าจะถูกหลอก แต่ก็ยังได้รับศิษย์ระดับเทวะยุทธ์มา ก็ไม่นับว่ามีอะไรเสียหาย!”
คนฟังพยักหน้า เวลานี้ เขาได้แต่ปลอบใจตัวเองเช่นนี้
…
เรือรบโบราณแล่นไปจนสุดทางมุ่งหน้าสู่อาณาเขตของเผ่าพันธุ์มนุษย์ แม้ว่าในการเดินทางจะยาวนานและมีอันตรายมากมายระหว่างทาง แต่อาศัยความแข็งแกร่งของเรือรบโบราณบวกกับความจริงที่ว่ามีมหาเทวะยุทธ์สิบคน รวมถึงบรรพชนหมัวและซีชูนั่งเป็นผู้บังคับบัญชา การเดินทางจึงถือว่าปลอดภัย
กว่าสองเดือนต่อมา…
ในที่สุดเรือรบโบราณก็มาถึงชายแดนกาแล็กซีของมนุษย์ หลังจากถึงตรงนี้ เกือบทุกคนอดที่จะถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกไม่ได้
ครั้งนี้พวกเขาไป ๆ มา ๆ ครึ่งปี แถมยังอยู่ในเผ่าพันธ์นารีเป็นเวลานาน รวมแล้วก็เกือบปี
แม้ว่าปีเดียวจะไม่นานสำหรับมหาเทวะยุทธ์ แต่ถึงยังไงก็ยังอยู่ข้างนอก
การได้กลับไปยังดินแดนของมนุษย์ย่อมทำให้พวกเขารู้สึกผ่อนคลายและมีความสุข
หลังจากไม่กี่วัน
เรือรบโบราณมาถึงดาวเคราะห์โบราณริ้วคราม
ทุกคนแยกย้ายกันไป
หลังจากที่ฉู่โม่วกล่าวค
