“เช่นนั้นก็ทำตามคำสั่งของผู้อาวุโส!”
ชายหนุ่มพยักหน้าและกล่าว
เห็นเช่นนั้น ใบหน้าเคร่งขรึมแต่เดิมของผู้เฒ่าเชียนฮัวก็เผยรอยยิ้มออกมา
และลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเงียบ ๆ
ความจริงแล้วผู้เฒ่าไม่อยากทำอย่างนี้
ตามความคิด เธอวางแผนที่จะให้ชายหนุ่มเป็นลูกเขยของเผ่าพันธ์นารี แต่อีกฝ่ายปฏิเสธที่จะตกลง เมื่อวิธีนี้ถูกปิดกั้น ดังนั้นเธอจึงได้คิดวิธีอื่นเพื่อเข้าใกล้
หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว วิธีเดียวคือให้สมาชิกในเผ่าพันธุ์นับถือเขาเป็นอาจารย์
คนธรรมดาในเผ่าไม่สามารถทำได้ เพียงคนเดียวในรุ่นนี้ที่มีพรสวรรค์พอจะเรียกได้ว่าดี ก็คือถงเซียนเฉิน
ความคิดเหล่านี้เพียงแวบผ่านในหัวของเธอเท่านั้น
ผู้เฒ่าเชียนฮัวกลับมาได้สติ ก่อนมองไปที่ถงเซียนเฉินแล้วพูดว่า “เซียนเฉิน มาคำนับอาจารย์สิ ต่อจากนี้ไป เธอจะต้องติดตามเขาไปฝึกในเผ่าพันธุ์มนุษย์!”
“เซียนเฉิน คารวะท่านอาจารย์!”
ถงเซียนเฉินเชื่อฟังมาก เธอโค้งคำนับให้กับฉู่โม่ว
จากนั้น เธอก็มองไปที่เฉินซีเวย และทำความเคารพอีกครั้ง “เซียนเฉิน คารวะอาจารย์หญิง!”
ตอนนี้เฉินซีเวยยังไม่หายจากอาการตกใจเรื่องก่อนหน้านี้
เธอไม่เคยคิดเลยว่าผู้เฒ่าเชียนฮัวที่เป็นผู้นำจะขอให้อัจฉริยะอันดับต้น ๆ ในเผ่ามากราบสามีของเธอเป็นอาจารย์ ทั้งในขณะนี้ผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งกว่าตัวเธอกำลังเรียกตัวเธอว่าอาจารย์หญิง?
มองไปยังอีกฝ่ายที่คำนับด้วยความเคารพ
แม้ว่าคนที่นิ่ง ๆ เหมือนเฉินซ
