ีเวยก็ยังรู้สึกกระสับกระส่ายอยู่ครู่หนึ่ง และไม่รู้ว่าจะจัดการกับมันอย่างไร
“ลุกขึ้น!”
โชคดีที่ในขณะนี้ ฉู่โม่วโบกมือขึ้นพลางกล่าวว่า
“ขอบคุณค่ะ ท่านอาจารย์ อาจารย์หญิง!”
ถงเซียนเฉินกล่าวด้วยความเคารพ
“แม้ว่านี่จะแปลกไปหน่อย ทั้งที่คุณเคารพฉันเป็นอาจารย์แล้ว แต่ฉันไม่รู้จะสอนอะไรคุณ แต่เนื่องจากผู้เฒ่าเชียนฮัวพูดแล้ว จากนี้คุณจึงสามารถมาฝึกฝนกับฉันได้”
“นอกจากนี้ ฉันมีศิษย์อยู่แล้วสองคน เป็นพี่สาวน้องชายคู่หนึ่ง แม้ว่าระดับการบ่มเพาะของพวกเขาจะไม่สูงเท่าคุณ แต่ตามลำดับการเข้า คุณควรเรียกพวกเขาว่าศิษย์พี่หญิงและศิษย์พี่… หลังจากกลับไปยังเผ่าพันธุ์มนุษย์ ฉันจะแนะนำพวกคุณให้รู้จักกัน”
ฉู่โม่วกล่าว
ในทางกลับกัน ถงเซียนเฉินตั้งใจฟังอย่างยิ่ง
ในช่วงเวลานี้ ผู้เฒ่าเชียนฮัวยืนอยู่ข้าง ๆ เฝ้าดูด้วยรอยยิ้ม
หลังจากพิธีการรับศิษย์เสร็จสิ้น ผู้เฒ่าเชียนฮัวก็พูดว่า “เอาละ ตอนนี้พิธีเสร็จสิ้นแล้ว มันเริ่มจะสายไปทุกที ดังนั้นพวกเธอควรเตรียมพร้อมเดินทางกันได้แล้ว!”
ฉู่โม่วพยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ
ในเวลานี้เอง บรรพชนหมัวดูเหมือนจะคุยกับซีชูเสร็จแล้ว จากนั้นทั้งสองก็มาที่นี่ด้วยกัน
“ผู้เฒ่าเชียนฮัว ครั้งนี้ฉันจะพาซีชูกลับไปที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ และฉันมาที่นี่เพื่อบอกลาคุณ!” บรรพชนหมัวกล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา
“ซีชูบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว คุณต้องระมัดระวังตอนเดินทางด้วยละ”
ผู้เฒ่าเชียนฮัวเตือ
