ี่ยวกราก ลำเรือค่อย ๆ แล่นผ่านไป
ฉู่โม่วได้สติกลับมา แต่ในใจของเขายังคงนึกถึงสิ่งที่ได้เห็นก่อนหน้านี้ เขาตกอยู่ในภวังค์แห่งอารมณ์พักใหญ่ทีเดียว
มีการเกิดใหม่สามครั้ง แต่นอกจากการเสียสละเพื่อตามหาเต๋าแล้ว มันก็มีแต่ความเศร้าโศกและเสียใจ!
แต่ถึงอย่างนั้น
ฉู่โม่วก็ยังชื่นชมในความมุ่งมั่นที่จะเป็นอมตะและตามหาความจริงแห่งเต๋า
ลองมองตัวเองในสถานการณ์แบบนั้นดู หากกลายเป็นตัวเองแล้ว จะมีความมุ่งมานะที่ฉู่โม่วในคลื่นน้ำมีได้ไหม?
เมื่อถามตัวเอง
ชายหนุ่มก็พบว่าเขาไม่อาจตอบได้ด้วยซ้ำ
แน่นอนว่า… นี่ไม่ได้แปลว่าความมุ่งมั่นที่จะตามหาเต๋านั้นลดน้อยลง แต่เขารู้สึกว่าตัวเองอาจไม่มั่นคงได้เท่าเขาต่างหาก
ดังคำกล่าวที่ว่า หากถอยออกมาก้าวหนึ่งก็จะมองเห็นโลกที่กว้างยิ่งขึ้น
การไล่ตามบางสิ่งอย่างหน้ามืดตามัวนั้นไม่ใช่เรื่องที่ดีเสียทีเดียว
บางทีอาจเป็นเพราะความหลงใหลที่ทำให้ตามืดบอดและไม่อาจมองเห็นเส้นทางในระยะไกลได้ ภายใต้สถานการณ์เช่นนั้น หากเลือกที่จะก้าวเดินต่อไปก็มีแต่จะเดินไปตามเส้นทางที่บิดเบี้ยว
เช่นเดียวกันกับฉู่โม่วในหมู่คลื่น
ชีวิตสามชาติสามภพของการไล่ตามและฝึกฝนอย่างไม่หยุดยั้ง มันดูเหมือนจะใช้ทุกสิ่งที่มี แต่แท้จริงแล้ว เขาไม่เคยหันกลับมามองตัวเองเลย
ฉู่โม่วมองดูทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ แม้ว่าจะสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังของตัวเขาในอดีตชาติในคลื่นเหล่านั้น เขาก็มองเห็นปัญหาที่แท้จริงของพวกมันด้ว
