ของเขาเลยแม้แต่น้อย จึงตะลึงงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ “ฉันว่านายไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก ที่อยากถามคือประโยชน์ที่พ่อหนุ่มฉู่จะได้รับต่างหาก!”
“ผู้เฒ่าเชียนฮัวยังหูตาว่องไวไม่เคยเปลี่ยนเลย!”
บรรพชนหมัวกล่าวพร้อมยิ้มกว้าง
“แบบนี้นี่เอง ไม่น่าล่ะถึงจีบแม่สาวซีชูคนนั้นได้!” ผู้เฒ่าเชียนฮัวกล่าวอย่างโกรธแค้น
แต่บรรพชนหมัวก็ยังคงยิ้มกว้างอย่างรื่นเริงใจ
ส่วนผู้เฒ่าเชียนฮัวนั้น หลังจากที่สำรวมท่าที เธอก็ครุ่นคิดไปครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ตามที่ฉันคาดการณ์ไว้ อย่างน้อยเขาก็ต้องได้สักสาม!”
“สามเหรอ?”
บรรพชนหมัวเบิกตากว้าง “ท่านมั่นใจในตัวเขาขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“แค่นั่นยังถือว่าน้อย!”
ผู้เฒ่าเชียนฮัวกล่าว “พ่อหนุ่มฉู่มีพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดาเลย โดยเฉพาะศักยภาพที่สูงมาก การทดสอบน่ะไม่มีปัญหาสำหรับเขาแน่นอน! ฉันเองก็ไม่เคยเห็นพรสวรรค์เยี่ยงสัตว์ประหลาดแบบนี้มาก่อน ฉันว่าอย่างน้อยก็ต้องได้สามแน่!”
“ถ้าโชคดี เขาอาจจะได้สี่หรือห้าเลยก็ได้! แต่ผลสุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับดวงและโชคลาภของเขานั่นแหละ!”
ท้ายที่สุด ผู้เฒ่าเชียนฮัวก็กล่าวด้วยความเสียใจเล็กน้อย
ส่วนบรรพชนหมัวนั้นตื่นเต้นยิ่งกว่าเก่า
“ไม่ต้องพูดถึงสี่หรือห้าหรอก แค่สามก็ถือว่าดีมากแล้ว… เท่าที่ฉันรู้ ในกลุ่มดาวปี่เหมิงที่อยู่ใกล้กับกลุ่มดาวกันย์ของเรา มีผู้แข็งแกร่งที่เพิ่งจะโด่งดังขึ้นมาไม่นานนี้ ตอนที่เขากลายเป็นบุตรแห่งโชคชะต
