ง
แต่แล้ว…
ในตอนนั้นเอง เรือลำเล็กอันเชื่องช้าก็ค่อย ๆ เร่งความเร็วสูงขึ้น และทะเลที่เคยเงียบสงบก็เริ่มแปรปรวนขึ้นในทันใด
ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยเมฆสีดำ สายฟ้าส่งเสียงคำรามและส่องแสงสว่างวาบ ท้องทะเลส่งคลื่นถาโถมออกมา ขณะที่สายลมและหมู่เมฆพัดพาเป็นกระแสหมุนวน
ดูราวกับวันสิ้นโลก
บางที…
ภาพนี้เกิดขึ้นเพียงแค่ชั่วอึดใจ ก่อนที่ฉู่โม่วจะได้ตอบโต้ เขาก็สังเกตเห็นว่าภาพตรงหน้าเปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง ทะเลอันกว้างใหญ่พลันกลับกลายเป็นแม่น้ำอันเงียบสงบและข้างกายรายล้อมไปด้วยต้นไม้
เสียงน้ำไหลเชี่ยวฟังดูไพเราะเสนาะหูยิ่งนัก!
“นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน?”
การเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องทำให้ฉู่โม่วสับสนอย่างหนัก
และในตอนนั้นเอง…
เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นด้านหลังหูของเขาราวกับว่ามีใครบางคนกระซิบเข้ามาในหูเบา ๆ
ฉู่โม่วตั้งใจจะฟังให้ดี แต่ก็พบว่าไม่อาจฟังเสียงนั้นออกได้
แต่…
ในตอนนั้นเอง
ใบไม้พลันร่วงหล่นลงมาเหนือแม่น้ำ และทุกครั้งที่มันร่วงลงมาแตะผิวน้ำ ภาพหนึ่งก็จะปรากฏขึ้นตรงหน้าฉู่โม่ว
ฉู่โม่วค่อย ๆ ตั้งใจมองและพบว่ามันคือภาพที่แสดงชีวิตของสิ่งมีชีวิต ตั้งแต่การเกิด แก่ เจ็บ และตาย ไปจนถึงความสุขและความเศร้า ทั้งหมดพัดผ่านไปพร้อมกับใบไม้และหายวับไปในท้ายที่สุด
เขามองเห็น…
เด็กสาวคนหนึ่งเติบโตมาอย่างสะดวกสบาย เมื่ออายุได้ยี่สิบแปดปี เธอสนใจในพรสวรรค์ของใครบางคนและหนีไปโดยไม่ลังเล โชคไม่ดีนักที่เธอเชื่อใจคนผิด ค
