ด้ก็ดีแล้วละ!”
มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยกล่าว
หลังจากที่พูดจบ เขาก็กระแอมเล็กน้อยก่อนจะโบกมือและกล่าว “โอเค ในเมื่อฉันสอนกระบวนท่าให้แล้ว นายก็กลับไปศึกษาให้ดีล่ะ ฉันยังต้องฟื้นฟูร่างกายอีก!”
“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ!”
เมื่อเห็นดังนั้น ฉู่โม่วก็โค้งคำนับและเดินจากไป
เมื่อกลับไปยังห้องเงียบของตัวเอง ฉู่โม่วก็เริ่มศึกษา ‘กระบวนท่ากลืนกินสวรรค์’
เมื่อเปรียบเทียบกับวิชาสวรรค์อมตะแล้ว กระบวนท่านี้ไม่ได้ลึกซึ้งนัก นอกจากนี้ เขายังมีประสบการณ์การฝึกฝนจากมหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยอีกด้วย ฉู่โม่วจึงเริ่มศึกษาอย่างรวดเร็ว หลังจากผ่านไปเพียงไม่กี่วัน ฉู่โม่วก็ยังจดจ่ออยู่กับการศึกษาและเข้าใจมันจนถี่ถ้วนไปถึงขั้นสมบูรณ์แบบอย่างรวดเร็ว
ขณะที่ฝึกฝนกระบวนท่าลับกลืนกินสวรรค์ ฉู่โม่วก็รู้สึกว่ามหาเทวะยุทธ์มีความรู้มหาศาลมากขึ้นและมากขึ้น และกระบวนท่านี้ยังละเอียดอ่อนอย่างถึงที่สุด
มันสามารถสกัดแก่นพลังออกมาจากแร่และสิ่งธรรมดาต่าง ๆ บนโลกได้
แม้ว่าแก่นในสิ่งธรรมดาทั่วไปจะมีไม่มากนัก และเทียบไม่ได้กับทรัพยากรมหาศาลในยาและสมุนไพร แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธความเป็นจริงที่ว่ามันสามารถดูดซับแก่นดวงดาวและดวงเคราะห์ทั้งดวงได้ สุดท้าย ปริมาณก็สามารถแทนที่คุณภาพได้ และนำไปสู่ผลลัพธ์เดียวกัน
‘หลังจากที่กลับไปยังดาวเคราะห์โบราณริ้วคราม ฉันจะลองใช้มันดู!’
ฉู่โม่วคิดและอดใจรอไม่ไหว
หลังจากผ่านไปไม่กี่วัน เรือรบก็มาถึงดาวเคราะห์โบราณร
