สำรวจเกือบครึ่งหนึ่งที่ส่งออกไปล้วนได้รับบาดเจ็บหรือถูกสังหาร ทำให้เผ่าสิงห์ดำคลั่งมากมายต้องหวาดผวาในเจตสังหารของเผ่าพันธุ์มนุษย์
ห่างไกลออกไปจากสนามรบ
คือการต่อสู้ของระดับมหาเทวะยุทธ์
รวมทั้งหมดแล้วมีมหาเทวะยุทธ์อยู่กว่าห้าสิบคน ทุกครั้งที่เกิดการปะทะ ทั่วทั้งกาแล็กซีจะต้องสั่นสะท้าน กฎเกณฑ์และจังหวะเต๋านับไม่ถ้วนส่งเสียงคำราม และแม้แต่เส้นทางต่าง ๆ ก็ถูกลบล้าง
“บ้าไปแล้ว!”
“มนุษย์พวกนี้บ้าไปแล้ว!”
“ทำไมพวกเขาถึงใจกล้าขนาดนี้ล่ะ? ไม่กลัวกันบ้างเลยรึไง?!”
“เผ่าพันธุ์มนุษย์เคลื่อนกองทัพและมหาเทวะยุทธ์มาที่นี่จริง ๆ พวกเขาจัดการเผ่ามนุษย์วิหคได้ยังไงกัน? พวกเขากลัวว่าเผ่ามนุษย์วิหคจะบุกเข้าไปโจมตีในเมืองไม่ใช่เหรอ?!”
ที่ใจกลางกองกำลังของเผ่าสิงห์ดำคลั่ง มหาเทวะยุทธ์คนหนึ่งมองดูภาพการต่อสู้ด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว
คราวนี้พวกเขาได้รับข้อเสนอจากเผ่ามนุษย์วิหคและเคลื่อนกองทัพมาที่นี่ พวกเขาคิดว่าหากร่วมมือกันโจมตี เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็คงจะต้องแบ่งกองทัพออกเป็นสองส่วนเพื่อรับมือกับพวกตน
ในตอนนั้น ไม่ว่าจะทำลายเผ่าพันธุ์มนุษย์หรือเจรจาเพื่อสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ พวกเขาก็สามารถเดินหน้าและถอยทัพได้อย่างอิสระ
แต่ใครจะไปรู้ว่า หลังจากที่เผ่าพันธุ์มนุษย์รู้เรื่องการบุกรุก พวกเขาก็ส่งกองกำลังทั้งหมดออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย และต่อสู้กับพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง
พละกำลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่า แ
