ไม่กล้าโจมตี
อย่างไรแล้ว…
ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่จะเป็นการป้องกันอันอ่อนแอหรือการโจมตีสะท้านฟ้า
แต่พวกเขามีเพียงแค่ชีวิตเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาใช้เวลาหลายแสนปีกว่าจะฝึกฝนมาถึงขั้นมหาเทวะยุทธ์ แน่นอนว่าพวกเขาไม่อยากจะมาตายที่นี่แบบนี้
เมื่อเป็นเช่นนั้น ทั้งสองฝ่ายก็ตกอยู่ในความเงียบงัน
บรรยากาศน่าอึดอัดเหนือคำบรรยายเข้ามาเกาะกุมในจิตใจของทุกคน
เมื่อเวลาผ่านไป บรรยากาศก็ยิ่งตึงเครียดมากขึ้นและมากขึ้น ทำให้มหาเทวะยุทธ์สิบสองคนรู้สึกกดดันอย่างหนัก
พวกเขารู้ว่า…
มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยคนนี้เริ่มจะหมดความอดทนและต้องการคำตอบจากพวกเขาแล้ว
“มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ย!”
ในตอนนั้นเอง ใครบางคนก็ทนไม่ไหวและพูดออกมาในที่สุด “นายหมายความว่าพวกเราจะกลายเป็นของเผ่าพันธุ์มนุษย์สินะ ยังไงนั่นก็เป็นเรื่องใหญ่โต พวกเราจะตัดสินใจเองคงไม่ได้ ให้เวลาเราสักหน่อยจะได้ไหม? ให้พวกเราได้กลับไปปรึกษากับผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ในเผ่าได้หรือเปล่า?”
มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยพยักหน้าเบา ๆ เพื่อตอบตกลง แต่แล้วก็เอ่ยขึ้น “แล้วถ้าพวกแกไม่ยอมแพ้หลังจากที่กลับไปล่ะ? หรือถ้าไม่ตอบตกลงสักทีล่ะ?”
“พวกเราจะตกลงกันให้ได้ภายในสามเดือน! ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง พวกเราจะให้คำตอบภายในสามเดือนแน่นอน!”
มหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคคนหนึ่งกล่าว
“สามเดือนก็ได้ ฉันจะรอ แต่ถ้าวันนี้อยากรอดไปให้ได้ก็ต้องทิ้งอะไรไว้เป็นประกันหน่อยนะ”
มหาเทวะย
