ุทธ์ปู้เมี่ยกล่าว “ส่งยุทธภัณฑ์วิญญาณกับสมบัติอื่น ๆ มา”
การส่งมอบสมบัติเพื่อแลกกับชีวิตนั้นเป็นเรื่องธรรมดา และพวกเขาก็เตรียมใจเอาไว้แล้ว
เพียงแต่ว่า…
การจะมอบของคู่กายให้ผู้อื่นนั้น…
ทำให้ผู้คนต้องลังเล
เมื่อเห็นดังนั้น มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยก็พูดเสริม “ถ้าตัดสินใจว่าจะยอมแพ้ พวกเราก็จะคืนสมบัติพวกนี้ให้!”
ทันทีที่พูดจบ พวกเขาก็ตอบตกลงทันที
หลังจากนั้น
มหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคทั้งสิบสองคนก็มอบสมบัติและยุทธภัณฑ์วิญญาณให้ แล้วจึงพาผู้ปลุกพลังที่เหลือในแนวหน้าถอยทัพกลับไป
ระหว่างช่วงเวลานี้ มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยก็มองพวกเขาลงมาจากกลางอากาศ
ผู้ปลุกพลังจากเผ่ามนุษย์วิหคเดินทางกลับไป ภายใต้สายตาของทูตทั้งหลาย เมื่อพบว่าเหล่ามนุษย์วิหคถอยทัพไปจากอาณาเขตของเผ่าพันธุ์มนุษย์จนหมดแล้ว ผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
“พวกเรา… ชนะเหรอ?”
ผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์คนหนึ่งพึมพำกับตัวเองด้วยความเหลือเชื่อ
“ใช่ พวกเราชนะ!”
ทูตอีกคนหนึ่งกล่าวอย่างมั่นใจ
คำพูดเหล่านั้นทำให้ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์มากมายได้สติกลับมา
พวกเขายืนยันได้แล้วว่าทุกสิ่งที่เห็นเป็นความจริง!
ดังนั้น …หลังจากความเงียบสงัดในตอนแรกเริ่ม เสียงโห่ร้องยินดีก็ปะทุขึ้นราวกับสึนามิ
“ชนะแล้ว! พวกเราชนะแล้ว!”
“เผ่ามนุษย์วิหคถูกพวกเราไล่ไปแล้ว!”
“พวกเราป้องกันการบุกรุกของเผ่ามนุษย์วิหคสำเร็จ เราทำให้พวกมันเสียหา
