ู้ของเขาไร้ที่เปรียบยิ่งนัก ฉันละอับอายจริง ๆ!”
“แต่ก่อนตาย ฉันอยากจะรู้ว่า แกอยู่ในระดับขั้นไหนแล้ว?”
หลังจากที่พูดจบ เขาก็หันไปจ้องเขม็งยังมหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยและรอฟังคำตอบ
“มหาเทวะยุทธ์ระดับสูง!”
มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยกล่าวตอบ
ท้ายที่สุด เขาก็หยุดพูดไปครู่หนึ่งและเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “พรสวรรค์เพลงหมัด ระดับกฎเกณฑ์สมบูรณ์!”
เห็นได้ชัดว่านั่นคือระดับความเข้าใจของกฎเกณฑ์
“ถึงจะเป็นเพลงหมัดระดับกฎเกณฑ์สมบูรณ์ แต่มันก็ขึ้นอยู่กับพละกำลังด้วย!”
ผู้อาวุโสหลักพยักหน้าและเอ่ยถามอีกครั้ง ‘กระบวนท่าหมื่นวิถี’ ที่แกใช้ก่อนหน้านี้เป็นกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดแล้วเหรอ?”
“ไม่!”
มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วในที่สุดก็เอ่ยตอบตามความจริง “ฉันเองก็สร้างกระบวนท่าเพลงหมัดขึ้นมา มันชื่อว่า ‘โลกานิรันดร์’ แต่มันยังไม่สมบูรณ์แบบ แล้วราคาที่ฉันจ่ายไปก็สูงมาก ถ้าฉันเผยแพร่มันออกไปก็อาจจะทำให้พละกำลังของฉันลดลงและสู้ต่อไปไม่ได้อีก ฉันเลยต้องพัฒนาต่อไป และถ้าไม่จำเป็น ฉันก็จะไม่ใช้มันเด็ดขาด!”
“เข้าใจแล้วละ!”
เขาพยักหน้า
เขายืนอยู่เงียบ ๆ ราวกับว่ากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง หลังจากผ่านไปเป็นเวลานาน เขาก็เอ่ยขึ้น “สัญญาอะไรกับฉันได้ไหม?”
“บอกมาสิ แล้วฉันจะลองคิดดู”
มหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยกล่าวโดยไม่รับปาก
“หลังจากที่ฉันตายไป ถ้าแกจะโจมตีเผ่าพันธุ์ของฉัน ฉันหวังว่า… แกจะหลงเหลือเผ่าพันธุ์ของฉันเอาไว
