รรดิบูรพาทะยานสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว มันสั่นสะท้านอย่างต่อเนื่องและทำให้พื้นที่โดยรอบสั่นไหว เปลวเพลิงสีทองแห่งดวงอาทิตย์แพร่กระจายออกมาจากบนผืนฟ้าพร้อมกับแสงศักดิ์สิทธิ์ไร้ที่สิ้นสุด หากมองมาในตอนนี้ ระฆังจักรพรรดิบูรพาก็เป็นเหมือนดวงอาทิตย์ที่ค่อย ๆ ลอยสูงขึ้นบนท้องฟ้า
ภาพลวงตาของอีกาสีทองปรากฏขึ้นราวกับว่ากำลังเต้นรำอยู่บนดวงอาทิตย์ขนาดใหญ่ ทุกครั้งที่มันกระพือปีก เปลวเพลิงไร้ที่สิ้นสุดก็จะแผ่ซ่านออกมาราวกับว่าจะเผาผลาญทุกสิ่ง
“นี่ นี่มันอะไรกัน?!”
“ทำไมถึงมีพลังที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ล่ะ?”
เมื่อสัมผัสได้ถึงรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวจากระฆังจักรพรรดิบูรพาและอีกาสุริยัน ผู้ปลุกพลังนับไม่ถ้วนก็ต้องตะลึงงัน
แม้แต่เหล่ามหาเทวะยุทธ์ที่ต่อสู้กันอยู่บนท้องฟ้าไกลออกไปก็ต้องหันมามอง
โดยเฉพาะสายตาอันเฉียบคมที่ฉู่โม่วสัมผัสได้ มันคือสายตาของผู้อาวุโสหลักแห่งเผ่ามนุษย์วิหค สายตาของเขาเย็นยะเยือกราวกับว่าเขาอยากจะสังหารฉู่โม่วในทันที
เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาติดพันอยู่กับมหาเทวะยุทธ์ปู้เมี่ยและไม่อาจปลีกตัวออกมาได้ เขาจึงได้แต่มองดูจากไกล ๆ เท่านั้น
…
ในตอนนี้
เมื่อฉู่โม่วเรียกระฆังจักรพรรดิบูรพาและอีกาสุริยันออกมา กระบวนท่าของมั่วจื้อก็มาถึงตรงหน้าพอดี
คู่ต่อสู้ตะลึงงันไปครู่หนึ่งราวกับไม่คิดว่าฉู่โม่วจะมีพละกำลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้ แต่ไม่นานหลังจากนั้น สีหน้าของเขาก็กลับไปสงบนิ่งดังเดิม
“ถึงพลังศักดิ์ส
