ิทธิ์ระดับนี้จะแข็งแกร่งแล้วไงล่ะ?!”
“มีช่องว่างขนาดใหญ่อยู่ระหว่างขั้นเทวะยุทธ์กับครึ่งก้าวสู่มหาเทวะยุทธ์ แทบจะเหมือนระหว่างสวรรค์กับโลกเลยละ ยังไงสุดท้ายแกก็ต้องตาย!”
สายตาของมั่วจื้อเยือกเย็นและดุร้าย ทั้งร่างกายอาบไปด้วยเจตสังหารขณะที่ตะโกนเสียงดังลั่น
เมื่อพูดจบ…
เขาก็ปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์ที่สว่างไสวราวกับดวงอาทิตย์ออกมา และพลังของมันก็มหาศาลยิ่งกว่า
เห็นได้ชัดว่าถึงเขาจะทำเป็นไม่แยแส แต่ในหัวใจก็หวาดระแวงอย่างถึงที่สุด
ดังคำกล่าวที่ว่า สิงโตสู้กับกระต่ายเต็มกำลังเสมอ
แม้ว่ามั่วจื้อจะไม่ได้ก้าวเข้าสู่ขั้นมหาเทวะยุทธ์เพราะขีดจำกัด อย่างไรแล้ว เขาก็มีชีวิตเนิ่นนานนับไม่ถ้วน และมีประสบการณ์การต่อสู้มหาศาล เขาจึงไม่ทิ้งช่องว่างให้ศัตรูได้พักหายใจแม้แต่น้อย
ครึ่งก้าวสู่มหาเทวะยุทธ์พยายามสุดฝีมือเพื่อสังหารฉู่โม่วและจบการต่อสู้นี้ให้ได้อย่างรวดเร็ว
“ตายซะ!”
ตูม!
ด้วยเสียงตะโกนดังเลื่อนลั่นของมั่วจื้อ แสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งผ่านห้วงอากาศไปราวกับว่ากำลังจะเจาะทะลวงผืนฟ้า
แสงศักดิ์สิทธิ์ไร้ที่สิ้นสุดพวยพุ่งออกมา ส่งให้รัศมีศักดิ์สิทธิ์อมตะส่องสว่างไปทั่วทุกหนแห่ง พลังที่น่าสะพรึงกลัวนั้นดูเหมือนว่าสามารถเจาะทะลวงสวรรค์และโลก ทำลายอณูแห่งชีวิตทั้งหมด และกำจัดทุกสรรพสิ่งได้ มันมีความเฉียบคมไร้ที่เปรียบและเจตสังหารรุนแรงระเบิดออกมา
