ังทั่วไปเท่านั้น
แม้กระทั่งบรรพชนมากมายในตำหนักบรรพชนต่างก็พูดอะไรไม่ออก
เมื่อผู้ปลุกพลังกลายเป็นเทวะยุทธ์ เขาก็สัมผัสได้ถึงสวรรค์และโลก แล้วจึงเกิดสายฟ้าขึ้น
มันคือบททดสอบ แต่ก็เป็นการชำระล้างด้วยเช่นกัน
หากไม่ผ่านการทดสอบก็จะต้องตาย
แต่หากมีชีวิตรอดจากสายฟ้าไปได้ ก็จะสามารถอาบร่างกายด้วยกฎเกณฑ์แห่งสายฟ้าและก้าวเข้าสู่ระดับที่สูงขึ้น
พวกเขาเองก็ต้องผ่านประสบการณ์เช่นนี้ตอนที่กลายเป็นเทวะยุทธ์ แต่สายฟ้าที่พวกเขาต้องเผชิญหน้านั้นเทียบไม่ได้กับของฉู่โม่วเลย
ในตอนนี้
สายฟ้านั้นน่าสะพรึงกลัวเสียจนแม้แต่เทพเจ้าก็ต้องยอมจำนน แต่พวกมันกลับถูกชายหนุ่มกำจัดไปในพริบตา
แน่นอนว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
“ตัดสินเด็กคนนี้ด้วยหลักการปกติไม่ได้เลย!”
“แต่พรสวรรค์และพละกำลังแบบนี้ก็น่าอิจฉาจริง ๆ!”
“ใช่แล้ว เพิ่งจะเข้าสู่ขั้นเทวะยุทธ์ก็ทำลายเมฆหายนะจากการประสานเพลิงเทวะที่น่ากลัวแบบนั้นได้แล้ว ฉันไม่เคยได้ยินว่ามีพรสวรรค์ขนาดนี้มาก่อนเลย!”
เหล่าบรรพชนกล่าวด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ
แต่ในตอนนั้นเอง บรรพชนคนหนึ่งก็หัวเราะร่วนและเอ่ยขึ้นมา “แต่… ถ้าเขาทำลายเมฆหายนะแบบนี้ ในอนาคตเขาจะโดนลงโทษหนักมากแน่!”
เมื่อพูดจบ สีหน้าของเขาก็เริ่มดูสนอกสนใจราวกับว่ากำลังจะได้ดูบทละครชั้นเยี่ยม
เมื่อเหล่าบรรพชนที่เหลือได้ยินดังนั้น พวกเขาก็ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง แต่แล้วก็นึกขึ้นได้และยิ้มกว้างออกมาในทันใด
เมฆหายนะเหล่านี้เกิดข
