ม่วยิ่งใหญ่ราวกับเทพเจ้า
สิ้นเสียง…
เหง่งหง่าง! เหง่งหง่าง! เหง่งหง่าง!
เสียงระฆังก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เมื่อหันไปมอง ทุกคนก็เห็นร่างขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นในห้วงอากาศ มันถือเสาทองแดงขนาดใหญ่และฟาดลงมาที่ระฆังทองแดงนั้น
เหง่งหง่าง! เหง่งหง่าง! เหง่งหง่าง!
เสียงระฆังยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ทำให้คลื่นเสียงไร้ที่สิ้นสุดแพร่กระจายออกไป ไม่ว่าพวกมันผ่านไปที่ใด โลกก็จะตกอยู่ในความโกลาหล ทำให้แก่นพลังแห่งน้ำ สายลม และเปลวไฟปรากฏขึ้น
ราวกับว่ายุคสมัยแห่งความโกลาหลกลับมาอีกครั้ง
และนี่ยังไม่ใช่จุดสิ้นสุด!
ภายใต้เสียงระฆังต่อเนื่องนี้ ท้ายที่สุดมันก็ก่อให้เกิดระลอกคลื่นเสียงขึ้นในห้วงอากาศที่แพร่กระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง แม้กระทั่งในบริเวณที่แม้แต่ฉู่โม่วก็มองไม่เห็นก็ตาม
ภายในระยะนี้…
ทุกสิ่งถูกทำลายและกลายเป็นเถ้าถ่าน เหลือแค่เพียงเสียงระฆังที่ยังคงดึงกึกก้องไปทั่วโลกทั้งใบ!
ท้ายที่สุด…
ไม่มีใครรู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร
เมื่อเสียงระฆังค่อย ๆ แผ่วเบาลงและจางหายไป ระเบิดเหล่านั้นก็เริ่มเบาบางลง ในตอนนี้ เมื่อมองไปรอบ ๆ ภายในรัศมีล้านกิโลเมตรก็จะเห็นว่าทุกสิ่งราบเป็นหน้ากลอง ราวกับว่าโลกยังไม่กำเนิดขึ้น
กระบวนท่าทั้งหลายของเหล่าผู้ปลุกพลังที่โจมตีก็สลายหายไปจนหมด และพวกเขาแทบทุกคนก็ถูกการโจมตีนี้ปลิดชีวิต
เหลือผู้มีสุดยอดพรสวรรค์ที่โชคดีรอดมาได้เพียงจำนวนน้อยนิดเท่านั้น
แต่ในตอนนี้ สีหน้าของพวกเขาต่างก็หวาด
