อย่างถ่องแท้ นายก็อาจต้องสูญเสียพลังชีวิตไปจำนวนมากภายใต้การกัดกร่อนของดอกบัวแห่งกาลเวลานี้!”
“แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ยังเป็นที่ต้องการของผู้คนมากมาย…ฉันได้รับมันมาจากเขตแดนลับ ในตอนนั้นฉันต้องจ่ายไปในราคามหาศาลเพื่อให้ได้มันมาครอบครอง!”
หลิ่วเสวียนจืออธิบายถึงที่มาและเปิดกล่องหยก
ภายในมีแสงดอกบัวหลากสีสันสดใสเปล่งสะท้อนดวงตาทันที ราวกับเป็นความเจิดจรัสแห่งสวรรค์อันไร้ที่สิ้นสุด พร้อมกับกลิ่นอายแห่งกาลเวลาที่กระจายออกมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับข้ามผ่านเวลามาจากยุคบรรพกาลอันไกลโพ้นมายังโลกปัจจุบัน
กลีบดอกบัวพลิ้วไสวโบกสะบัดไปมา กระจายกลิ่นอายโบราณ ราวกับกำลังสะท้อนถึงห้วงกาลเวลาอันยาวนาน ซึ่งล่อลวงให้ผู้คนหลงใหลได้อย่างง่ายดาย
ทันทีที่ฉู่โม่วเห็นดอกบัวแห่งกาลเวลา พรสวรรค์ห้วงเวลาภายในร่างก็ถูกกระตุ้นให้ทำงานอย่างบ้าคลั่ง รวมถึงความปรารถนาในใจที่ผุดขึ้น ทำให้เขาต้องการที่จะดูดซับมันอย่างหักห้ามใจไว้ไม่อยู่
อย่างไรก็ตาม ฉู่โม่วอดกลั้นสะกดความปรารถนาและไม่ได้แสดงอาการผิดปกติใด ๆ
หลิ่วเสวียนจือไม่รู้เลยว่าหัวใจของฉู่โม่วกำลังปั่นป่วนมากมายเพียงใด
เธอเหลือบมองไปที่ดอกบัวแห่งกาลเวลาด้วยความไม่เต็มใจ จากนั้นพูดว่า “ตราบใดที่นายให้กู่ฉินหงส์เพลิงแก่ฉัน ทั้งดอกบัวแห่งกาลเวลาและหินปฐมวิถีก็จะเป็นของนายทันที!”
หลังจากพูดจบ
เธอก็กลัวว่าฉู่โม่วจะยังไม่พอใจ จึงพูดย้ำเตือนว่า “มูลค่าของสมบัติทั้งสองชิ้น
