ที่ถือตัวและเย่อหยิ่ง แต่ก็รู้ว่าการอยู่ในรถม้าตลอดเวลานั้นไม่ช่วยอะไร ดังนั้นจึงฝืนรวบรวมความกล้าและเดินออกไป
ทันทีที่ออกมาสู่ภายนอก
ก็พบองครักษ์และสาวใช้ต่าง ๆ นอนหมดสติไปแล้ว เหลือเพียงองครักษ์คนสนิทของเขา ซึ่งเป็นผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งมีตัวตนขั้นเทวะยุทธ์ เขากำลังประคองกระบี่ไว้ในมือด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและมองไปข้างหน้า
เมื่อองค์ชายมองตามไป
ทันใดนั้นก็พบผู้ปลุกพลังในชุดคลุมสีดำยืนอยู่ไม่ไกล
รูปร่างหน้าตาถูกบดบังยากที่จะมองเห็น ราวกับปกคลุมด้วยชั้นหมอก มีกลิ่นอายลึกลับที่ไม่สามารถบรรยายได้แผ่กระจายออกมาทั่วร่างกาย อักขระลึกลับและสัมผัสแห่งวิถีต่าง ๆ หลั่งไหลออกมา เผยให้เห็นถึงความลี้ลับไร้ขอบเขต
“ศัตรู!”
ช่วงเวลานี้
องค์ชายแห่งราชวงศ์แดนใต้รู้สึกราวกับว่ากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าเกรงขาม หนังศีรษะของเขาด้านชา ขนบนแขนลุกชูชัน และสัมผัสได้ถึงความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
“ท่านผู้แข็งแกร่ง…คุณเป็นใครกัน?”
องค์ชายรวบรวมความกล้าถามออกไป “คุณมาขวางทางฉันทำไม!”
“คุณไม่ต้องรู้ว่าผมเป็นใคร…ผมมาอยู่ตรงนี้ก็เพราะต้องการยืมอะไรบางอย่างจากองค์ชายเพียงเท่านั้น!”
ร่างในชุดดำทำเสียงแหบพร่า
“ขอยืมอะไรงั้นเหรอ?”
หัวใจขององค์ชายจมดิ่งลง รู้สึกเป็นกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่เขาก็ยังสงบสติอารมณ์ได้และพูดว่า “ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการยืมอะไร? แต่ถ้าฉันมีสิ่งนั้น ฉันจะมอบให้คุณอย่างแน่นอน!”
“สิ่งที
