่ผมอยากจะขอยืมก็คือสมบัติหายากที่คุณเพิ่งได้รับยังไงล่ะ!”
ร่างในชุดคลุมดำพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ สีหน้าขององค์ชายก็ซีดเผือดอย่างมาก
ตั้งแต่ที่ร่างในชุดคลุมดำนี้ปรากฏตัว เขาก็พอคาดเดาได้บ้างแล้ว แต่เมื่ออีกฝ่ายเปิดเผยจุดประสงค์ออกมาจริง ๆ หัวใจของเขาก็ยังคงส่งเสียงร่ำร้องอย่างไม่ยินยอม
เพราะสมบัติชิ้นนี้ที่เพิ่งได้รับมามันจะสามารถช่วยให้เขาก้าวขึ้นเป็นเทวะยุทธ์ได้อย่างราบรื่นในอนาคต ดังนั้นเขาจึงไม่เต็มใจที่จะมอบมันออกไปเช่นนี้
ทว่า…
ถ้าเขากล้าขัดขืน ผู้อาวุโสในชุดคลุมดำคนนี้ คงไม่มียอมจบเรื่องนี้แบบง่าย ๆ แน่นอน!
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากต่อต้าน แต่เมื่อประเมินสถานการณ์รอบ ๆ ที่เหล่าองครักษ์รอบตัวหมดสติตั้งแต่ยังไม่ทันต่อสู้ แม้กระทั่งผู้ติดตามที่ทรงพลังที่สุดของเขาก็ยังมีท่าทีระมัดระวังต่อจิตสังหารที่คืบคลานเข้ามา
นั่นหมายความว่า
หากมีการต่อสู้จริง เขาจะไม่มีโอกาสหลบหนีพ้นอย่างแน่นอน!
เขาไม่สงสัยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงหาญกล้าเช่นนี้ เพราะพยายามนึกไปมันไร้ประโยชน์ และการที่อีกฝ่ายกล้ามายืนขวางต่อหน้าเขา นั่นหมายความว่ามีความมั่นใจเต็มเปี่ยม
ใช่แล้ว
ในตอนนี้ องค์ชายแห่งราชวงศ์แดนใต้กำลังรู้สึกขัดแย้งภายในใจอยู่พักหนึ่ง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเป็นเวลานาน แต่ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจได้!
“ในเมื่อผู้อาวุโสชื่นชอบสิ่งนี้ งั้นฉันก็จะยกมันให้คุณ!”
เขาตัดสินใจอย่างรอบคอบ
จากน
