ไปในชั่วพริบตา แสงสว่างเริ่มสะท้อนกลับมายังดวงตาของทุกคน แต่ดูเหมือนทั้งหมดจะยังไม่หลุดออกจากภวังค์ พวกเขายืนนิ่งอยู่จุดเดิมด้วยความงุนงงพร้อมกับสีหน้าเหยเก
เมื่อครู่นี้พวกเขาเห็นอะไร
ฉู่โม่วทำอะไรลงไปกันแน่?
กระบวนท่าพิสดารอะไรกันที่สามารถดูดกลืนเอาการโจมตีอันทรงพลังทั้งหมดของตัวตนขั้นเทียมเทพหรือแม้กระทั่งเทวะยุทธ์หลายร้อยคนให้หายไปในแขนเสื้อได้!
นี่คือขุมพลังของอัจฉริยะกว่าหลายร้อยคนเชียวนะ!
ก็พอเข้าใจว่าเหตุการณ์แบบนี้อาจเกิดขึ้นได้กับผู้ปลุกพลังทั่วไปหลายร้อยคนในขอบเขตพลังเดียวกัน แต่พวกเขาเป็นถึงระดับอัจฉริยะนับร้อยคน มันจะนำมาเปรียบเทียบกันได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น
ท่ามกลางอัจฉริยะเหล่านี้ยังมีกระบวนท่าสังหารที่ถูกใช้โดยอัจฉริยะแห่งสวรรค์ เช่น จี๋เหลย องค์หญิงเจ็ดหลิ่วเสวียนจือ และกู๋เจาสือ เขาสามารถรับมือกับเทวะยุทธ์เหล่านี้ได้ นี่ยังไม่รวมว่าเป็นการโจมตีพร้อมกันอีก เกรงว่าแม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งขั้นเทวะยุทธ์สูงสุดก็ยังไม่กล้ารับการโจมตีเช่นนี้ซึ่ง ๆ หน้า
อย่างไรก็ตาม ฉู่โม่วกลับบดขยี้กระบวนท่าสังหารมากมายเหล่านั้นด้วยกระบวนท่าเดียวเท่านั้น!
นี่จึงเป็นสิ่งที่เกินกว่าจะอธิบายได้ว่ามันน่าหวั่นเกรงมากเพียงใด!
“เมื่อกี้ฉันเห็นบ้าอะไรเนี่ย?!”
“นี่ฉันฝันไปหรือยังไม่ตื่นงั้นเหรอ?!”
“บ้าไปแล้ว! เขาทำแบบนั้นได้ยังไง!”
โดยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
ในที่สุดความเงียบงันก็ถูกทำลายลงโด
