ัจฉริยะพลันพุ่งเข้าหาเทียมเทพกลืนกินสวรรค์อย่างมืดฟ้ามัวดิน
คลื่นพลังแบบนี้ ต่อให้เป็นเทวะยุทธ์ก็ไม่อาจต้านทานรับไหว
ทว่าฉู่โม่วกลับฟันสวนออกไปด้วยปราณกระบี่ซึ่ง ๆ หน้า และบดขยี้ทุกลำแสงที่โจมตีมา
“ยุทธภัณฑ์วิญญาณโบราณนี้เป็นของข้าแล้ว ใครก็ตามที่กล้าขวางทางจะถูกฆ่าทันที!”
เขาประกาศด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
ในเวลานี้ พลังปราณและอณูแห่งชีวิตของชายหนุ่มพวยพุ่งสูงขึ้น กระจายกลิ่นอายอันน่าพรั่นพรึงออกมา พร้อมกับเจตจำนงกระบี่อันแข็งแกร่งปกคลุมไปทั่วสนามรบ จนทำให้หนังศีรษะของเหล่าอัจฉริยะนับไม่ถ้วนด้านชาและรู้สึกหวาดหวั่นไปตาม ๆ กัน
ทั้งหมดตระหนักได้ถึงความแข็งแกร่งที่อีกฝ่ายซุกซ่อนไว้ได้ทันที และรู้ว่าตัวตนเขาไร้เทียมทานถึงเพียงใด!
เพียงแต่…
พวกเขาไม่เต็มใจที่จะยกยุทธภัณฑ์วิญญาณให้ฉู่โม่วง่าย ๆ แบบนี้เช่นกัน
ดังนั้น
จึงไม่มีอัจฉริยะแห่งสวรรค์คนใดที่ฟังคำเตือนของชายหนุ่ม อีกทั้งยังพุ่งเข้ามาโจมตีด้วยกระบวนท่าสังหารที่ดุเดือดยิ่งกว่าเดิม!
แน่นอนว่าพวกเขาส่วนใหญ่ไม่อาจรับมือเทียมเทพกลืนกินสวรรค์ได้
แต่อัจฉริยะทั้งหลายกลับลงมือพร้อมกัน เพื่อบีบบังคับให้อีกฝ่ายยอมวางมือจากยุทธภัณฑ์วิญญาณโบราณ!
