างรวดเร็ว
“เป็นแกนั่นเอง!”
“เทียมเทพกลืนกินสวรรค์!”
อัจฉริยะกระบี่บินตะโกนขึ้นทันทีหลังจากที่เห็นตัวการ
แต่ฉู่โม่วก็ไม่ได้หันกลับมาสนใจ เพียงหลีกเร้นออกจากสนามรบนี้อย่างรวดเร็ว
ในตอนแรกเขาก็คิดที่จะเข้าไปขัดขวาง แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ฉู่โม่วสามารถเอาชนะมั่วชูได้ จึงตระหนักได้ว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่ยินดีให้ชายหนุ่มฉกฉวยยุทธภัณฑ์วิญญาณไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้เช่นกัน ดังนั้นจึงกัดฟันอย่างเจ็บแค้นและตะโกนลั่นสนามรบว่า “ยุทธภัณฑ์วิญญาณโบราณถูกเทียมเทพกลืนกินสวรรค์ขโมยไปแล้ว เร็วเข้า รีบตามเขาไป!”
เมื่อเสียงตะโกนนั้นดังขึ้น
ผู้ปลุกพลังจำนวนนับไม่ถ้วนที่กำลังต่อสู้พลันหยุดชะงักลงทันที
ทั้งหมดจับจ้องไปยังร่างฉู่โม่วที่กำลังนำยุทธภัณฑ์วิญญาณเก็บเข้าถุงมิติ เมื่อเห็นแบบนั้น พวกเขาจึงรู้สึกโกรธแค้นขึ้นทันที
“วางยุทธภัณฑ์วิญญาณนั้นลงซะ!”
“เร็วเข้า!”
“เทียมเทพกลืนกินสวรรค์นี่แกกล้า!”
เหล่าอัจฉริยะที่กำลังต่อสู้กันพลันหยุดชะงักลง แล้วหันไปไล่ตามฉู่โม่วทันที
ในหมู่พวกเขา เป็นองค์หญิงหลิ่วเสวียนจือแห่งราชวงศ์หงส์เพลิงแท้จริงที่แค้นเคืองมากที่สุด
การที่ฉู่โม่วฉกฉวยเอายุทธภัณฑ์วิญญาณโบราณที่หมายตาไว้ กระตุ้นโทสะให้เธอใช้ยุทธภัณฑ์วิญญาณที่ครอบครองทั้งหมดโจมตีใส่คู่กรณีทันที
ผู้ปลุกพลังคนอื่นไม่ต้องการให้ฉู่โม่วหลบหนีออกไปได้ จึงพยายามโจมตีสกัดทุกทิศทาง
พลังโจมตีนับไม่ถ้วนของเหล่าอ