่าเขาเป็นใครมาจากไหน เขาทะนงตัวจนแม้แต่มั่วชูก็คาดไม่ถึง!”
“น่าเหลือเชื่อจริง ๆ!”
ผู้คนมากมายพูดคุยกันด้วยความไม่เชื่อสายตา
แม้แต่เหล่าอัจฉริยะที่คอยสังเกตการณ์ก็ต้องส่ายหน้าไปมา
เมื่อพวกเขาเห็นมั่วชูท้าทายฉู่โม่วในตอนแรก พวกเขาก็ให้ความสนใจมากทีเดียว
อย่างไรแล้ว
พวกเขาก็อยากรู้จักตัวตนของอัจฉริยะที่เพิ่งจะมีชื่อเสียงขึ้นมาและอยากเห็นว่าชายหนุ่มมีพละกำลังระดับไหน
แต่ไม่มีใครคาดคิด
ว่าเขาจะเย่อหยิ่งขนาดนี้!
แม้จะอยู่ในขั้นเทียมเทพ เขาก็ยังกล้าดูถูกมั่วชูผู้อยู่ในขั้นเทวะยุทธ์ระดับกลาง นั่นมันเกินกว่าคำว่าเย่อหยิ่งไปแล้วด้วยซ้ำ!
“ดูเหมือนว่า…”
“จะเป็นแค่คำอวดดีนั่นแหละ!”
อัจฉริยะมากมายเริ่มดูถูกเหยียดหยามฉู่โม่ว
และในตอนนี้…
ในฐานะผู้เกี่ยวข้อง มั่วชูเองก็เริ่มรำคาญขึ้นมาแล้ว
เดิมทีเขาตั้งใจจะต่อสู้กับอีกฝ่ายอย่างยุติธรรมและไม่อยากใช้ระดับขั้นกดดันคู่ต่อสู้ อย่างไรแล้ว การจะได้พบกับมือกระบี่ผู้เก่งกาจก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่โชคไม่ดีนักที่อีกฝ่ายดูถูกเขาอย่างหนัก
‘ถ้าอย่างนั้น… ฉันจะให้นายได้รู้จักความขมขื่น ให้รู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน!’
มั่วชูคิดกับตัวเอง
เขาตัดสินใจแล้วว่าจะสั่งสอนฉู่โม่วสักเล็กน้อย
เมื่อคิดได้ดังนั้น มั่วชูก็เอ่ยขึ้น “ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันก็จะไม่ยั้งมือแล้ว!”
เมื่อพูดจบ…
เลือดและพลังในร่างกายของมั่วชูไหลเวียนอย่างพลุ่งพล่าน รัศมีคล้ายกระบี่ไร้ที่สิ้นสุ
