บทที่ 641 แผ่นดินรกร้างทิศตะวันออก กับ ดาวเคราะห์แห่งความโกลาหล
ข้างในคฤหาสน์
หลังจากที่จัดการเรื่องศิษย์ทั้งสองคนเรียบร้อยและบอกให้เฉินซีเวยกลับไปก่อน ฉู่โม่วก็เดินตรงเข้าไปในห้องเงียบ
คราวนี้เขาตั้งใจจะสำรวจอารยธรรมสาบสูญแห่งใหม่ที่ค้นพบอย่างละเอียด
หากโชคดีและได้รับรางวัลมามากมาย เขาก็อาจก้าวเข้าสู่ขั้นเทวะยุทธ์ได้สำเร็จเมื่อกลับไปในครั้งนี้
เมื่อคิดได้ดังนั้น ชายหนุ่มก็ใช้พรสวรรค์แห่งห้วงมิติ และสัมผัสได้ถึงร่องรอยที่หลงเหลืออยู่ในรอยแยกห้วงมิติ
ห้วงมิติระหว่างรอยแยกนั้นกว้างใหญ่ไพศาล หากไม่ระบุตำแหน่งเอาไว้ รอยแยกห้วงมิติก็สามารถถูกแบ่งออกได้ตามใจชอบ และสถานที่ที่เข้าไปในแต่ละครั้งก็จะแตกต่างกันออกไป
และหากทิ้งร่องรอยสัญลักษณ์เอาไว้ก็เป็นเหมือนการทอดสมอลงไปในท้องทะเล เมื่อกลับไปข้างในอีกครั้ง เขาก็สามารถระบุตำแหน่งที่แม่นยำได้
ดังนั้น ฉู่โม่วจึงใช้เวลาไม่นานในการตามหาร่องรอยที่หลงเหลือเอาไว้คราวก่อน
ชายหนุ่มไม่ลังเลอีกต่อไป เขาเคลื่อนพลังแห่งห้วงมิติและโบกมือสร้างห้วงมิติตรงหน้าทันที
ทันใดนั้น…
พายุห้วงมิติก็พลุ่งพล่านเข้ามา
คลื่นพลังงานลึกลับที่รุนแรงพรั่งพรูออกมา รัศมีแปลกประหลาดแพร่กระจายออกไปโดยรอบและพยายามจะเข้าไปในร่างกายเขา ทำให้ทั่วทั้งตัวรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมา เลือด พลังปราณ และอณูแห่งชีวิตถูกกีดขวางเอาไว้ในทันใด
แต่…
ฉู่โม่วผู้มีประสบการณ์มหาศาลเองก็เตรียมตัวมาเป็นอย่า
