วเขาก็มีพรสวรรค์แห่งห้วงมิติอยู่ในมือ
แต่ที่นี่ เขาไม่รู้ว่ากฎเกณฑ์แห่งดาวเคราะห์ใบนี้เหมือนกันกับบนดาวเคราะห์ของเขาหรือไม่ หากพวกมันแตกต่างกัน นั่นก็หมายความว่าพลังแห่งห้วงมิติของเขานั้นไม่อาจใช้การได้
“ช่างมันเถอะ ไปตามหาช่องโหว่ก่อนดีกว่า!”
ฉู่โม่วพึมพำ
หลังจากที่ยืดเส้นยืดสาย ชายหนุ่มก็เริ่มค้นหาบริเวณโดยรอบเกราะป้องกันอย่างระมัดระวังและพยายามตามหาช่องโหว่
ดาวเคราะห์ใบนี้มีขนาดมหึมา หากจะค้นให้ทั่ว แม้จะใช้เวลาสิบปีก็อาจทำไม่สำเร็จ
แต่ข่าวดีก็คือ
อาจเป็นโชคดีของชายหนุ่ม หลังจากที่ตามหาเป็นเวลาเพียงสามวัน เขาก็ค้นพบจุดอ่อนบนเกราะป้องกันนี้ มันคือช่องโหว่ที่เขาตามหา มันมีขนาดเท่ากับเมล็ดถั่วเหลืองและแทบจะมองข้ามไปเลย
แต่เมื่อฉู่โม่วค้นพบสิ่งนี้ สายตาก็เผยความตื่นเต้นออกมา
เขาไม่ได้หวาดกลัวเกราะป้องกันอันแข็งแกร่งนี้
เขากลัวว่าจะหาช่องโหว่ไม่เจอต่างหาก!
และตราบใดที่มีช่องโหว่ นั่นก็หมายความว่าเขามีโอกาสที่จะใช้มันให้เป็นประโยชน์ได้!
ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มก็ปิดรูนั้นเอาไว้ด้วยฝ่ามือ แล้วจึงเคลื่อนพลังแห่งห้วงมิติเพื่อขยายมันออกช้า ๆ
การเคลื่อนไหวของเขานั้นอ่อนโยน และการส่งผ่านพลังแห่งห้วงมิติก็เชื่องช้าอย่างถึงที่สุดเพื่อไม่ให้จิตวิญญาณแห่งดาวเคราะห์รู้ทัน
ด้วยการเคลื่อนพลังแห่งห้วงมิติที่เงียบสงัด ฉู่โม่วใช้เวลาถึงสิบวันเพื่อขยายช่องโหว่นั้นให้กว้างขึ้นราวครึ่งเมตร
หึ่ง!
ภายในช่องโ
