เขา กฎเกณฑ์เพิ่มขึ้นและถูกระงับไป ส่งเสริมให้ความยิ่งใหญ่ของเขาเพิ่มทวีคูณจนหาที่เปรียบไม่ได้
มองจากระยะไกล เขาไม่ได้ต่างอะไรกับเทพเจ้าจากยุคบรรพกาลเลย
ผู้คนที่มารวมตัวกันอยู่ ณ ที่นี่ต่างก็เป็นเสาหลักของเมืองใหญ่วสันตฤดู มีความแข็งแกร่งต่ำที่สุดก็อยู่ขั้นเทวะยุทธ์กันแล้ว พวกเขามีอายุมากว่าหมื่นปี ตลอดช่วงชีวิตก็ได้พบกับผู้ที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะมานับไม่ถ้วน หลายต่อหลายคนต่างก็แข็งแกร่งในแบบของตนเอง แต่ไม่มีใครเลยที่จะแข็งแกร่งและสุภาพได้เฉกเช่นเดียวกับฉู่โม่ว!
สิ่งนี้ทำให้ทุกคนต่างเคารพเขาจากใจ ในขณะเดียวกันก็อดที่จะตื่นตระหนักไปด้วยไม่ได้!
ท่ามกลางคนเหล่านี้ อันประกอบไปด้วยเทวะยุทธ์อวิ่นซาน พวกเขาต่างก็ถูกรับรู้โดยทั่วกันว่าเป็นอัจฉริยะตั้งแต่ยังเยาว์วัย การที่ได้เห็นท่าทีของฉู่โม่วในครานี้ มันก็ทำให้พวกเขานึกย้อนกลับไปถึงความภาคภูมิใจสมัยที่ตนถูกเรียกว่าอัจฉริยะในสมัยยังเยาว์ไปด้วย คิด ๆ ดูแล้วก็รู้สึกอับอายตนเองอยู่ไม่น้อย
‘เมื่อตอนฉันยังหนุ่ม ๆ คิดว่าตัวเองเยี่ยมยอดมากที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะได้ แต่พอได้มาสัมผัสแรงกดดันของคุณฉู่แล้ว ฉันถึงได้รู้เลยว่า เหนือฟ้ายังมีฟ้า!’
‘พลังระดับนี้ สมแล้วที่ถูกเรียกว่าเป็นลูกรักสวรรค์’
‘การได้มาเห็นคุณฉู่ด้วยตาตัวเองในวันนี้ มันทำให้ฉันรู้เลยว่าเขาเนี่ยแหละ คือเจ้าแห่งอัจฉริยะทั้งปวง!’
หลาย ๆ คนคิดขึ้นมาในใจ และพวกเขาเองก็สับสนในอารมณ์ของตนเองไ
