แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเหรอ?!”
ฉู่โม่วเผยสีหน้าประหลาดใจออกมา
เดิมทีเขารู้สึกว่ารัศมีที่แพร่กระจายออกมาจากหยกนั้นคล้ายกับลำแสงสีเขียวของนายน้อยเผ่าปาเหรินมาก เขาจึงคิดว่ามันคงจะเป็นยุทธภัณฑ์วิญญาณ แต่หลังจากที่ใส่พลังจิตวิญญาณเข้าไปข้างใน เขาก็สัมผัสไม่ได้ถึงการสร้างสรรค์ของมนุษย์แม้แต่น้อย
ในทางกลับกัน…
เขารู้สึกได้ถึงสัมผัสแห่งสวรรค์และโลกอันรุนแรงข้างใน ซึ่งหมายความว่าสมบัติชิ้นนี้ก่อเกิดขึ้นตามธรรมชาติ
ขณะที่พลังงานหลั่งไหลเข้าไป เขาก็สัมผัสได้ว่าของเหลวข้างในหยกเริ่มตื่นตัวอย่างรวดเร็ว รัศมีของมันแพร่กระจายออกมาและแก่นของเหลวก็กลับกลายเป็นลำแสงอย่างรวดเร็ว
ในตอนนั้นเอง ฉู่โม่วพลันสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง
หากเขาเคลื่อนไหวจิตวิญญาณ ของเหลวนั้นจะกลายเป็นลำแสงและพุ่งออกไป
นั่นทำให้เขาต้องสงสัยอย่างหนัก
“สิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติสามารถเปลี่ยนแก่นพลังของมันเป็นลำแสงด้วยการเสริมพลังจิตวิญญาณได้ แล้วมันยังมีพลังที่สามารถกัดกร่อนเลือด พลังปราณ และอณูแห่งชีวิตได้ด้วย น่าเหลือเชื่อจริง ๆ!”
“ของเหลวนี่มาจากไหนกัน?!”
ฉู่โม่วพึมพำอย่างตกตะลึง