บทที่ 153
“นั่นย่อมต้องต้อนรับอยู่แล้ว”
เซียวจ้านเฉิงประหลาดใจเล็กน้อย รู้สึกว่าในคำพูดของปรมาจารย์กระบี่ดูเหมือนจะมีหนามอยู่บ้าง มองไปยังเซียวเหยียนข้างๆ ก็เข้าใจในทันที น่าจะเป็นเพราะนิสัยสบายๆ ของเซียวเหยียน ต้อนรับไม่ทั่วถึง
ก็ยิ้มกล่าวทันที “ท่านปรมาจารย์กระบี่เชิญไปที่สวนด้านในก่อน เด็กคนนั้นเหอเอ๋อร์พรสวรรค์ฉลาดหลักแหลม สามารถฝากตัวเป็นศิษย์ใต้สำนักปรมาจารย์กระบี่ได้ ก็ถือเป็นวาสนาของเด็กคนนี้แล้ว”