บทที่ 613 มนุษยชาติร่วมกันเฉลิมฉลองและโห่ร้องนามฉู่โม่วอย่างพร้อมเพรียงกัน!
ถึงแม้ว่าสถานะความแข็งแกร่งของมนุษยชาติบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินนี้จะอยู่เพียงจุดสูงสุดของขั้นราชันย์เทพยุทธ์ แต่พวกเขาก็ได้รับการสืบทอดมรดกหลายอย่างมาจากเขตแดนลับ ทำให้มีหลายคนที่รู้จักขั้นเทียมเทพขึ้นไปเหล่านี้
เพราะงั้นแล้ว พวกเขาย่อมรู้ถึงความแข็งแกร่งของคนเหล่านี้ได้อยู่กลาย ๆ
ครืน!
ในขณะที่ผู้คนต่างกำลังตกใจกลัว บรรยากาศโดยรอบก็เกิดความผันแปร ก่อนที่ชายชราผู้หนึ่งจะปรากฏตัวออกมา
เขาสวมชุดคลุมยาว มีมงกุฎหยกอยู่บนหัว และที่สวมมีชุดคลุมตัวใหญ่ที่มีแขนเสื้อทรงกระบอกขนาดใหญ่อยู่ด้วย แม้นรูปลักษณ์จะดูเหมือนชนเผ่าโบราณ ทว่าร่างนั้นกลับเปล่งแสงสว่างและปลดปล่อยพลังแห่งกฎเกณฑ์ออกมาอยู่ตลอดตั้งแต่หัวจรดเท้า ซึ่งทำให้ผู้ที่สัมผัสได้ต่างก็ตกตะลึง
กลิ่นอายของเขากระจายตัวไปเป็นวงกว้างราวกับจะปกคลุมกาแล็กซีแห่งนี้
และกลิ่นอายนี้ก็ทำให้ผู้ที่อยู่เบื้องล่างต่างตื่นตกใจ
ไม่ว่าจะเป็นราชันย์เทพยุทธ์ชิงหงหรือราชันย์เทพยุทธ์ชิงชาง ทุกคนต่างเบิกตากว้างกับภาพที่เห็น
“นี่มัน…”
“คนคนนี้มีความแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่านักรบเกราะทองคำเหล่านั้นเสียอีก!”
“อย่าบอกนะว่าเขาคนนี้… คือเทพเจ้า!”
“เฮือก!”
พวกเขาล้วนสูดหายใจเข้าไปกันเฮือกใหญ่
ทุก ๆ คนรู้สึกได้ว่าขนทุกเส้นบนร่างต่างก็กำลังลุกชูชันขึ้น ความหนาวเย็นห่อหุ้มร่างกายไว้ราวกับฤดูหนาวเข้ามา
