”
ชายชุดดำพูดราวกับไม่จริงจังอะไร
“ผู้น้อยเข้าใจแล้วครับ!”
ผู้ปลุกพลังพยักหน้า
“ตราบเท่าที่นายเข้าใจ…”
ชายชุดดำย้ำเตือน “จำเอาไว้ ว่าห้ามทิ้งร่องรอยของเรื่องนี้แม้แต่นิดเดียว อย่าให้ใครรู้ถึงที่นี่… เพราะกว่ามันจะถูกก่อตั้งขึ้นมาได้มันไม่ใช่ง่าย ๆ เลย พวกเราห้ามประมาท! ภายหลังจากฆ่าฉู่โม่วได้แล้ว ที่นี่ถึงจะเป็นที่ของพวกเรา ปราการแห่งนี้จะเป็นประโยชน์กับพวกเราในอนาคต!”
“ครับ!”
หลาย ๆ คนพยักหน้า
จากนั้น เมื่อพวกเขาเห็นว่าผู้อาวุโสนั้นดูจะไม่มีคำสั่งอื่นอีก พวกเขาก็หันหลังจากไป
พรึ่บ!
ด้วยปีกสีขาวที่สยายออกจากแผ่นหลังของแต่ละคน ร่างเหล่านั้นพากันหายไปในดาวเคราะห์ดวงนี้ตาม ๆ กัน
ดูคนเหล่านั้นจากไป ชายในชุดดำก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าไปลึก ๆ
“ฉู่โม่ว!”
“ต่อให้แกจะฝึกฝนจนพลังล้นฟ้าได้ แกก็ไม่มีทางหนีรอดไปจากตรวนแห่งโลกและสวรรค์ในครั้งนี้ได้อย่างแน่นอน!”
เขาบ่นพึมพำ…
ในสายตาของเขา มันอัดแน่นไปด้วยจิตอาฆาตอย่างรุนแรงด้วย
