บทที่ 592 เติมเต็มความต้องการ และ เอาชนะในการโจมตีครั้งเดียว!
“นายชื่ออะไร?”
ฉู่โม่วมองไปยังชายผู้มาพร้อมกับกระบี่ เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“เป็นเกียรติอย่างยิ่ง จากสำนักกระบี่หมื่นวิถี เฉินต้าวซวีครับ!”
ชายหนุ่มกระชับด้ามกระบี่แล้วตะโกนตอบเสียงดังด้วยความตื่นเต้น
“เฉินต้าวซวีงั้นเหรอ…”
ได้ยินชื่อนั้น ฉู่โม่วก็พึมพำเบา ๆ ก่อนจะถามออกไปด้วยความอยากรู้ “ฉันพอจะได้ยินชื่อของนายมาบ้าง นายเป็นศิษย์สายตรงของสำนักกระบี่หมื่นวิถี พรสวรรค์นับว่าไม่ธรรมดา ความแข็งแกร่งก็ยิ่งกว่าไม่ธรรมดาซะอีก ตอนนี้ได้ฝึกฝนถึงขั้นเทวะยุทธ์แล้ว ในอนาคตย่อมต้องมีเส้นทางที่เรืองรองรออยู่แน่ ๆ ทำไมถึงอยากมาเป็นผู้ติดตามของฉันล่ะ?”
“ผมอยากจะเติบใหญ่ไปโดยปราศจากบรรพชนน่ะครับ!”
เฉินต้าวซวีพูดเสียงดังฟังชัด “ด้วยพรสวรรค์ของผม บรรพชนแห่งสำนักบอกเอาไว้ว่า วันหนึ่งผมจะได้กลายเป็นมหาเทวะยุทธ์ในอนาคตครับ แต่ในความคิดของผม มหาเทวะยุทธ์ไม่อาจพึงพอใจได้ ผมอยากจะขึ้นไปสูงกว่านั้น เพื่อให้ได้เห็นโลกที่อยู่ไกลกว่านี้ เพราะงั้น หากลำพังเพียงตนเอง บางทีตลอดชีวิตผมอาจจะเป็นได้แค่มหาเทวะยุทธ์จริง ๆ มันน่าจะเป็นอะไรที่ยากมาก ๆ ในการไปยังขั้นต่อไปครับ!”
เมื่อพูดออกมาเช่นนั้น
เขาก็หยุดไปครู่หนึ่ง “ในเมื่อคุณฉู่สามารถเป็นมหาเทวะยุทธ์ได้ด้วยการฝึกฝน การเดินตามคุณก็ย่อมเป็นสิ่งที่ดีอยู่แล้ว บางทีผมเองก็อาจจะได้รับโอกาสจากคุณทำให้สามารถ
