มาอยู่ที่นี่ในวันนี้ มีความหวังอยู่สองอย่าง นั่นก็คือการได้เป็นผู้ติดตามของคุณ และมันเป็นจริงแล้ว”
“ส่วนอีกข้อหนึ่ง…”
หลังพูดเช่นนั้น เขาก็ดูลังเลขึ้นมาเล็กน้อย
“ไม่ต้องกลัว พูดมาเลย”
ฉู่โม่วหัวเราะ
ได้รับอนุญาต เฉินต้าวซวีก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดด้วยเสียงที่ดูกังวล “ความหวังอย่างที่สอง … ผมอยากจะลองประมือกับคุณครับ คุณฉู่… คุณพอจะช่วยเติมเต็มความหวังนี้ให้ผมได้หรือเปล่า?”
ว่ายังไงนะ!?
พลันเมื่อคำขอนั้นเอ่ยออกมา
ทุกคนในบริเวณนั้นก็ส่งเสียงฮือฮากันหมด
สีหน้าของเหล่าผู้ปลุกพลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
“เฉินต้าวซวี นายพูดอะไรออกมาน่ะ!?”
“นายอยากจะประลองกับคุณฉู่เหรอ!?”
“บ้าไปแล้ว! ไอ้เจ้าเฉินต้าวซวีรู้หรือเปล่าว่าวันนี้คุณฉู่เลือกเขาเป็นผู้ติดตาม ไม่ใช่คู่ต่อสู้น่ะ? บังอาจท้าคุณฉู่สู้แบบนี้ เจ้านั่นกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่!?”
“สรุปแล้วเขาตั้งใจจะมาเป็นผู้ติดตามของคุณฉู่หรือมาก่อปัญหากันแน่?”
เสียงพูดคุยมากมายดังขึ้นพร้อมกับที่ดวงตาของทุกคนต่างเบิกโต พวกเขาประหลาดใจราวกับว่าตนเองได้ยินอะไรผิดเพี้ยนไป
เฉินต้าวซวีอยากจะท้าประลองกับฉู่โม่วจริง ๆ งั้นเหรอ!?
เรื่องนี้หากเป็นวันอื่นคงจะไม่น่าแปลกใจอะไร
แต่ทำไมถึงเป็นวันนี้กันล่ะ?
นี่มันวันที่คุณผู้ดูแลหอสัจธรรมชั้นในมาเพื่อเลือกผู้ติดตามเลยนะ!
แต่จากสีหน้าของเฉินต้าวซวีแล้ว เขาไม่ได้พูดผิดหรือพูดเล่นแน่นอน การกระทำอันน่าสงสัยนี้ หากเป็นคนอื่น
