วกเขาจึงเลือกที่จะสงวนวาจาและรอคอยอย่างอดทน
กระนั้น…
ทั้งที่พวกเขาก็เก็บปากเก็บคำกันมาได้สักพักหนึ่งแล้ว ทว่าสีหน้าของผู้นำทั้งสองก็ยังคงไม่สู้ดีนัก
ครั้งนี้มีกองกำลังมามากเกินไป!
และคนที่พวกเขานำมาก็ล้วนโดดเด่น!
แม้ว่าพวกเขาจะนำผู้ฝึกยุทธ์รุ่นเยาว์ที่โดดเด่นที่สุดของครอบครัวหรือของกองกำลังมา หรือแม้ว่าคนเหล่านั้นจะเป็นสุดยอดของคนทั้งมวลเพียงไหน พวกเขาก็ไม่อาจคลายความกังวลที่มีไปได้
“ท่านผู้อาวุโส อย่าได้กังวลไปค่ะ หนูจะทำให้ผู้สืบทอดฉู่ประทับใจ และเลือกหนูเป็นผู้ติดตามได้แน่นอน สำนักอัสดงของเราจะต้องได้รับเกียรตินี้ค่ะ!”
ที่ข้างกายของผู้อาวุโสแห่งสำนักอัสดง เด็กสาวใบหน้างดงามจับจ้องยังชายชราสีหน้าหม่นหมองด้วยความมุ่งมั่น
“ตาเฒ่าคนนี้เชื่อในตัวเธอนะ!”
ผู้อาวุโสสูงสุดลูบหัวของเธอเบา ๆ และพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“เอาละ เธอไปเตรียมตัวก่อนเถอะนะ ใช้เวลาตอนนี้เพื่อพักผ่อนเสีย ฟื้นฟูพลังให้กลับมาอยู่ในสภาวะที่สมบูรณ์ที่สุด!”
เด็กสาวพยักหน้า ก่อนจะเดินจากไป
หลังจากที่แผ่นหลังของเธอลับสายตาไป ชายชราซึ่งอยู่ถัดไปจากผู้อาวุโสสูงสุดก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “ท่านผู้อาวุโสสูงสุด พวกเราสู้อุตส่าห์บ่มเพาะวิชามาด้วยความยากลำบาก ทว่าสุดท้ายก็ได้เป็นแค่เพียงผู้ติดตามของคนอื่น มันช่าง… น่าอับอาย!”
“นี่เป็นวิธีเดียวที่จะสร้างชื่อให้สำนักของเรา!”
ผู้อาวุโสสูงสุดพูดขึ้นอย่างนุ่มนวล
ในตอนนั้น
มีคำพูดหลายคำที่ผ
